Αποκάλυψη: Με non paper οι ΗΠΑ «τελειώνουν» τον EastMed και εκθέτουν την κυβέρνηση

πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Του Σωτήρη Σιδέρη
Οριστικό τέλος στην κατασκευή του αγωγού EastMed δίνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλάζοντας τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο. Με non paper του Στέητ Ντηπάρτμεντ προς την ελληνική κυβέρνηση, με τυπικό αποδέκτη τον Γενικό Γραμματέα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Εξωστρέφειας του ΥΠΕΞ Γιάννη Σμυρλή, γνωστοποιούν την άρνηση της Ουάσιγκτον να στηρίξει το εν λόγω εγχείρημα. Πανομοιότυπο non paper αναφέρουν πληροφορίες, έχει αποσταλεί στο Τελ Αβίβ , αλλά και στην Τουρκία. Η τουρκική πολιτική θριάμβευσε και περιμένουμε τώρα τις αντιδράσεις και τις επιπτώσεις. Αυτό όμως που προκαλεί κατάπληξη δεν είναι η αποτυχία ενός εγχειρήματος που εξαρχής είχε προβλήματα οικονομικής βιωσιμότητας. Η πιο σημαντική παράμετρος, είναι ότι οι ΗΠΑ στο non paper, αιτιολογώντας τη θέση τους, πέρα από τα οικονομικά και εμπορικά στοιχεία, επισημαίνουν ότι η ιδέα του εν λόγω αγωγού, είναι εστία έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο, παίρνοντας ξεκάθαρα τη θέση της Τουρκίας. Πρόκειται για μια νέα συλλογιστική που εκπορεύεται από την Ουάσιγκτον και η οποία όχι απλά αποδυναμώνει τις ελληνικές θέσεις αντίθετα τις συντρίβει και ταυτόχρονα υιοθετεί πλήρως την τουρκική επιχειρηματολογία. Αλλά οι ανατροπές δεν σταματούν εδώ. [Συνέχεια στην πηγή: omegapress.gr]
[iEpikaira: Το παρόν δημοσίευμα παρουσιάζεται ως είδηση καίτοι το iEpikaira δεν συμφωνεί εξ ολοκλήρου με την ανάλυση / σχολιασμό. Ο κίνδυνος ήταν εμφανής εδώ και πολύ καιρό ΕΔΩ και περισσότερα ΕΔΩ!]
Το άδοξο τέλος του αγωγού EastMed
Π.Κ.
Με ένα non paper από την Ουάσιγκτον, τρεις παραλήπτες και πολλούς αποδέκτες, η αμερικανική διπλωματία ξεκαθάρισε πώς δεν θα στηρίξει ούτε πολιτικά ούτε και οικονομικά την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου EastMed από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη .
Το non paper του State Department έφθασε στην Αθήνα, στο Τελ Αβίβ και στην Άγκυρα. Οι υπόλοιποι αποδέκτες είναι βεβαίως οι άμεσα ή έμμεσα ενδιαφερόμενοι, όπως η Αίγυπτος, η οποία εξ αρχής δεν ήταν και πολύ ένθερμος οπαδός του σχεδίου και βεβαίως η Κύπρος.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών για τους δικούς του λόγους διατηρεί σιγή ασυρμάτου ως προς το αμερικανικό non paper, την ύπαρξη του οποίου αποκάλυψε η ιστοσελίδα «Ωμέγα Press» την Τετάρτη 5 Ιανουαρίου. Η αμερικανική θέση έρχεται εκ των πραγμάτων να ενισχύσει την Άγκυρα επί του ζητήματος. Μία θέση η οποία είχε εκφραστεί από την αρχή, όταν η Ελλάδα, το Ισραήλ και η Κύπρος άρχισαν να ενεργοποιούνται στην κατεύθυνση της κατασκευής αυτού του κολοσσιαίου και πανάκριβου αγωγού από την Ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη, μέσω Κρήτης, ηπειρωτικής Ελλάδος και Ιονίου – Αδριατικής προς Ιταλία.
Εξ αρχής είχαν διατυπωθεί ενστάσεις από πετρελαϊκούς αλλά και διεθνείς οικονομικούς παράγοντες, τους εν δυνάμει επενδυτές δηλαδή, ως προς το οικονομικό κόστος αλλά και τις τεχνολογικές προκλήσεις που θα συνεπαγόταν ένα τέτοιο θηριώδες κατασκευαστικό έργο. Είναι ωστόσο η πρώτη φορά που η αμερικανική διπλωματία εγείρει ζητήματα που έχουν σχέση με την πολιτικοστρατιωτική σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο. Το αμερικανικό non paper παραπέμπει με σαφήνεια σε θέματα ασφαλείας που θα προκαλέσει η λειτουργία ενός EastMed. Η Ουάσιγκτον θεωρεί την ύπαρξη του αγωγού ως «πηγή έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο», θέση που πρώτη η Άγκυρα έθεσε επισήμως και ανεπισήμως ως βασικό επιχείρημα της στο ευρύτερο πλαίσιο της απόρριψης αυτού του σχεδίου.
Με λίγα λόγια η αμερικανική διπλωματία συντάσσεται με την επιχειρηματολογία της τουρκικής διπλωματίας σε αυτό το ζήτημα. Να σημειωθεί ότι στο θέμα αυτό και η Μόσχα κράτησε μία αρνητική στάση υιοθετώντας μία κεκαλυμμένη (αλλά διατυπωμένη σε κάθε ευκαιρία), πολιτικοδιπλωματική αρνητικότητα και μάλιστα εξ αρχής. Στο επόμενο διάστημα πιθανώς να πληροφορηθούμε για τον εάν ή όχι το ζήτημα EastMed τέθηκε προς συζήτηση κατά τις πρόσφατες συνομιλίες Μπάϊντεν – Πούτιν με αιχμή το Ουκρανικό ζήτημα ή αν αποτέλεσε ξεχωριστό κεφάλαιο στην τελευταία συνάντηση των ΥΠΕΞ της Ρωσίας και των ΗΠΑ στην Στοκχόλμη. Θα πληροφορηθούμε δηλαδή αν η προοπτική κατασκευής αυτού του αγωγού αποτέλεσε μέρος μίας ευρύτερης διαπραγμάτευσης στρατηγικής σημασίας του τύπου δούναι και λαβείν μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον.
Σε κενό αέρος η «Τριμερής» – Αιφνιδιασμένη η Αθήνα
Ο τελικός τορπιλισμός του EastMed από την αμερικανική διπλωματία συμβαίνει χρονικά αμέσως μετά την ολοκλήρωση της πολιτικοστρατιωτικής συμφωνίας μεταξύ Αθήνας και Ουάσιγκτον. Οι ΗΠΑ κέρδισαν όλα όσα ζητούσαν από την ελληνική κυβέρνηση. Νέες Βάσεις, επέκταση της Σούδας, νέο χρονικό πλαίσιο σύμβασης, νέες συμφωνίες για εμπλοκή της Ελλάδας στις Νατοϊκές δραστηριότητες.
Αντίθετα η Αθήνα παρακολουθεί μάλλον αιφνιδιασμένη πώς ένα τμήμα του ευρύτερου σχεδιασμού της βασισμένου στην έννοια της «Τριμερούς Συνεργασίας» (Ελλάδα, Ισραήλ, Κύπρος) – (Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος) για να απομονώσει την Τουρκία από το στρατηγικό παίγνιο της Ανατολικής Μεσογείου, προσκρούει στις αμερικανικές επιλογές οι οποίες εφάπτονται των τουρκικών επιδιώξεων. Θα είναι πολύ δύσκολο δηλαδή για την Αθήνα να εξηγήσει το πώς ένας σημαντικός σχεδιασμός (;) που αφορά την εξωτερική πολιτική της χώρας προσέκρουσε στα «βράχια» της αμερικανικής διπλωματίας με την οποία η Αθήνα βρίσκεται σε μόνιμη επαφή. Είναι η Αθήνα η οποία χαρακτηρίζει αυτή τη φάση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων ως την «καλύτερη περίοδο στην ιστορία». Το ίδιο ισχυρίζεται και ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα κ. Πάγιατ ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, αφού ολοκλήρωσε επιτυχώς την δουλειά του στην ελληνική πρωτεύουσα αποχωρεί δίνοντας την θέση του στον κ. Τσούνη εκ της Ομογένειας. Η Αθήνα λοιπόν οφείλει να εξηγήσει το πώς ένας πυλώνας της εξωτερικής πολιτικής παύει να είναι εν ισχύ λόγω «ανωτέρας βίας». Βλέπε λόγω ενός «non paper» που είχε ως τυπικό αποδέκτη στην Αθήνα τον Γενικό Γραμματέα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Εξωστρέφειας του ΥΠΕΞ Γιάννη Σμυρλή και στο οποίο η πιο σημαντική παράμετρος είναι ότι οι ΗΠΑ αιτιολογώντας τη θέση τους, πέρα από τα οικονομικά και εμπορικά στοιχεία, επισημαίνουν ότι η ιδέα του εν λόγω αγωγού, είναι εστία έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο! Κάποιοι δηλαδή πανηγυρίζουν στην Τουρκία.
[iEpikaira: Μερικές επιπλέον σκέψεις στο σχόλιό μας ΕΔΩ!]
Πηγή: zougla.gr
ΕΝΤΩΜΕΤΑΞΥ: Έτοιμη η προκαταρκτική μελέτη για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του EastMed
Γιάννα Παπαδημητρίου
Τις προεργασίες για την εκπόνηση της μελέτης περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων για τον EastMed συνεχίζει η IGI Poseidon, οι οριστικές αποφάσεις για την κατασκευή του οποίου αναμένεται να ληφθούν μέχρι το τέλος του 2022.
Στα πλαίσια αυτά, η εταιρεία διοργανώνει την Τρίτη 18 Ιανουαρίου διαδικτυακή συνάντηση για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων του Προκαταρκτικού Προσδιορισμού Περιβαλλοντικών Απαιτήσεων (ΠΠΠΑ) για το ελληνικό τμήμα του αγωγού θα παρουσιαστούν σε διαδικτυακή συνάντηση.
Στη συνάντηση θα συμμετέχουν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, μεταξύ των οποίων και οι τοπικές αρχές που έχουν αρμοδιότητα για τις περιοχές από όπου σχεδιάζεται να περάσει ο αγωγός.
Αντικείμενο συζήτησης θα αποτελέσουν οι προβλέψεις και οι μέριμνες που θα συμπεριληφθούν στη μελέτη περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων για το έργο, ώστε να μπορεί στη συνέχεια να προχωρήσει η διαδικασία για τις απαιτούμενες άδειες και εγκρίσεις που απαιτούνται από τις αρμόδιες αρχές και τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.
Η προσωρινή παρέκκλιση που συμπεριλαμβάνεται στους επικαιροποιημένους κανόνες για την επιλογή των ενεργειακών έργων που θα ενισχυθούν με κονδύλια της ΕΕ, οι οποίοι συμφωνήθηκαν ανεπίσημα λίγο πριν το τέλος του 2021, σύμφωνα με την οποία η χρηματοδότηση του έργου επιτρέπεται “με αυστηρούς περιορισμούς και την προϋπόθεση ότι θα μπορεί να μετατραπεί για τη μεταφορά υδρογόνου” αποτελεί θετική εξέλιξη για τις προοπτικές του EastMed.
H εγκριθείσα παρέκκλιση πρακτικά σημαίνει ότι η Κύπρος θα μπορεί να επωφεληθεί από ευρωπαϊκή χρηματοδότηση ως το 2027, εφόσον ο αγωγός μπορεί να μετατραπεί σε υδρογόνο ως το 2036 εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες στην αγορά.
Παραμένει, βέβαια, σε εκκρεμότητα η οριστικοποίηση της συμφωνίας για την επικαιροποίηση των κανόνων χρηματοδότησης, όπως επίσης και η οριστικοποίηση των αποφάσεων σχετικά με την τύχη του project από τα εμπλεκόμενα κράτη και εταιρείες.
Το υφιστάμενο χρονοδιάγραμμα, όπως έχει συζητηθεί σε επίπεδο κυβερνήσεων Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ προβλέπει ότι εντός του 2022 θα έχουν ολοκληρωθεί οι μελέτες τεχνικής σκοπιμότητας και οικονομικής βιωσιμότητας, ώστε μέχρι τα τέλη του χρόνου να ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις για τον αγωγό στη βάση των αποτελεσμάτων. Σε περίπτωση θετικής απόφασης, τα έργα κατασκευής αναμένεται να ξεκινήσου στις αρχές του 2023, ώστε ο αγωγός να τεθεί σε λειτουργία περί τα τέλη του 2025.
Υπενθυμίζεται, εξάλλου, ότι το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2021 διεξήχθησαν σεισμικές και βυθολογικές έρευνες για το έργο, ενώ το ΥΠΕΝ έχει προωθήσει την εκπόνηση των Ειδικών Οικολογικών Αξιολογήσεων, στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης του έργου.
Πηγή: energypress.gr

Οι περισσότεροι διαβάζουν και ΕΔΩ…

μπορείτε να δείτε την ανάρτηση στην αρχική της πηγή εδώ:
https://i-epikaira.blogspot.com/2022/01/non-paper-eastmed.html?fbclid=IwAR2aSzPffCz89Cn_NCVnRu2UkWhch7lUGOBZBDWMAT_SWYv586DxMacDz6Q#

 

σημείωση συντακτικής ομάδας ΕastMedNews:

 

η πρόταση 3+1 δεν ήταν πρόταση του “βαθέως κράτους” των ΗΠΑ, ήταν του προσωπικού επιτελείου του Προέδρου Τράμπ, με την συμμετοχή στην σχεδίαση συντηρητικών Think Tanks ανά τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας. Ηταν ένα σχέδιο όμως που επειδή δεν είχε την υποστήριξη του βαθέως κράτους των δυνάμεων της “παγκοσμιοποίησης”, έπρεπε να είχε γίνει δεκτό από την Ελληνική Κυβέρνηση όσο ήταν Πρόεδρος ο Τράμπ. Η αφελέστατη σκέψη ότι η Ελλάδα έπρεπε να περιμένει μια πιό “φιλική” διακυβέρνηση των ΗΠΑ για την υλοποίηση του σχεδίου του EastMed φανερώνει α) την απόλυτη άγνοια των Ελλήνων διοικούντων για τις πραγματικές διαθέσεις του “βαθέως Κράτους” των ΗΠΑ και των “Δημοκρατικών” που το απαρτίζουν (κάτι βέβαια που εγκαίρως το Ινστιτούτο μας είχε καταστήσει σαφές στους εκπροσώπους της Ελληνικής Πολιτείας), β) την απόλυτη έλλειψη εμπιστοσύνης στην ικανότητα της Ελλάδας να δύναται να ελιχθεί στο στερέωμα των Διεθνών Σχέσεων ως μιά αυθύπαρκτη διπλωματική δύναμη μή εξαρτώμενη από έγκριση ή μή του άλλου “βαθέως Κράτους” των Βρυξελλών, γ) την δραματική ανάγκη τελικά η Ελλάδα να αποκτήσει ένα διαχρονικό θεσμικό όργανο, μακρυά από πολιτικές αντιπαλότητες το οποίο θα συμβουλεύει το εκάστοτε αρμόδιο Υπουργείο και που θα αποτελείται όχι από το γενικά νωθρό και αδιάφορο πολιτικό προσωπικό των Υπουργείων, αλλά το καλύτερο που θα έχει να επιδείξει η Ελληνική διανόηση, εγχώρια και ντόπια. Διότι αποδεικνύεται ότι  τελικώς στην ζωή και στην πολιτική υπάρχει και ανάγκη του “seize the day”, δηλαδή να υπάρχει δυνατότητα άμεσης εργαλειοποίησης των συγκυριών χωρίς χρονοτριβή.
Το 2019-2020, όταν πρωτοκυκλοφόρησε η ιδέα του 3+1, ενώ όλοι οι διεθνολόγοι θεωρούσαν αυτήν ως μιά λαμπρή ευκαιρία για επικράτηση της Πατρίδας μας στην περιοχή, η τότε Ελληνική Κυβέρνηση, πεπεισμένη από τις επαφές της με εκπροσώπους του βαθέως κράτους των ΗΠΑ ότι θα υπάρξει κυβερνητική αλλαγή αντίπερα του Ατλαντικού, απέρριψε διά της απραξίας συνήθως, πολλές προτάσεις των ΗΠΑ, επειδή ακριβώς προήρχοντο από “μή αρεστό” πρόσωπο, ήτοι τον Πρόεδρο Τράμπ.
Η Ελληνική Κυβέρνηση, δεν επανέλαβε το ίδιο λάθος του κου. Μειμαράκη παλαιότερα να ταχθεί ανοιχτά υπέρ του “Δημοκρατικού” κόμματος των ΗΠΑ, όμως ήταν εμφανέστατο ότι στήριζε σχεδόν ανοιχτά το κόμμα που ευρίσκεται στα αριστερά του πολιτικού σκηνικού των ΗΠΑ.

Πίστευε και ακόμα πιστεύει το Ελληνικό πολιτικό κατεστημένο, ότι σε αυτόν τον χώρο της αμερικανικής αριστεράς θα εύρισκε ουσιαστική στήριξη και ενεργό συμμετοχή στα Ελληνικά θέματα. Η Ιστορία φυσικά διέψευσε αυτήν την αφελέστατη προσέγγιση.
Κλείνουμε με το γνωστό : “We told you so……”

αλλά φωνή βοώντος εν τη Ελληνική πολιτική ερήμω της αφέλειας…..

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.