Μαζικές αγωγές ιδιωτών κατά της Κίνας – Υπόδειγμα αγωγής κατά του Κινεζικού Δημοσίου στα Ελληνικά Δικαστήρια

Americans Could Recover Trillions in Damages From Lawsuits Against the CCP Over Its Pandemic Cover Up: Expert

source: The Epoch Times
July 14, 2021 Updated: July 15, 2021

Americans could sue the Chinese Communist Party (CCP) for trillions of dollars over its coverup of the origins of the pandemic, according to lawyer and economist Jim Rickards.

The pandemic, which has caused four million deaths worldwide including over 600,000 in the United States, was likely caused by a leak from the Wuhan Institute of Virology (WIV), Rickards writes in his book “The New Great Depression: Winners and Losers in a Post-Pandemic World.” Meanwhile, the CCP has continuously tried to hide the source to “deflect responsibility and neutralize trillions of dollars of damage claims,” he continued.

“It’s a crime against humanity and it’s gross criminal negligence,” the author told The Epoch Times.

Americans can thus take the CCP to court in the United States to seek compensation for losses suffered as a result of the pandemic, Rickards said. He estimates that $3 trillion to $4 trillion in damages could be awarded to Americans in future lawsuits against the regime.

According to the author, Americans have grounds to sue under both domestic law, such as tort law and racketeering laws, and international law.

While some legal experts contend that such lawsuits are unlikely to succeed because Beijing can claim sovereign immunity, a legal rule that insulates countries from being sued in other countries’ courts.

But Rickards thinks this barrier can be overcome.

“Sovereign immunity is a legal doctrine with limitations, not an all-purpose get-out-of-jail-free card,” the author said. “The CCP is a political party, not a sovereign,” he added.

In addition, there are numerous non-sovereign defendants Americans could sue, Rickards said, including “the Wuhan lab itself, individual researchers, individual and corporate suppliers, and U.S. defendants …who aided and abetted the gain-of-function research and gene splicing activities.”

The possibility that the virus leaked from the WIV, dismissed as a conspiracy theory at the start of the pandemic, has since garnered international scrutiny as new evidence has emerged, including how WIV staff became sick with COVID-19-like symptoms before the outbreak. Meanwhile, the Chinese regime has not allowed others access to records at the facility, preventing any meaningful investigation into the virus origins.

President Joe Biden on May 26 ordered aides to produce a report in 90 days on the origins of the virus. He said intelligence agencies are looking at rival theories, including the possibility of a laboratory accident in China.

The Biden administration won’t take immediate action on China to pressure the communist regime to allow an independent probe into whether COVID-19 originated in a Wuhan lab until there is an international consensus, national security adviser Jake Sullivan said on June 20.

However, Republican figures have accused the administration of not doing enough to hold the CCP accountable over its ongoing coverup of the pandemic.

Former President Donald Trump, in a July 11 speech at the Conservative Political Action Conference in Texas said, “We will hold China accountable for the damage and suffering they have caused, and make them pay trillions of dollars in reparations to us and to the world.”

Meanwhile, House Republicans have launched a program seeking to punish Beijing over its actions and get to the bottom of how the virus spread to humans, which includes compelling the government to declassify intelligence relating to the pandemic origins.

Republicans have already introduced several bills to make it easier for Americans to sue the CCP in court, including those stripping the regime of sovereign immunity.

Several class actions have been launched in the United States and other countries suing the regime over its role in causing the human and economic devastation wrought by the pandemic. Two U.S. State governments also filed lawsuits against the CCP.

Rickards said that such lawsuits “would face some procedural hurdles, but they can be overcome with persistence and good lawyering.”

While some may be skeptical about the possibility of actually collecting trillions of dollars in damages from Beijing, Rickards believes it’s feasible.

The Chinese regime has $1.4 trillion in U.S. Treasury securities in their reserve position, he noted. “So, all you need is a court order directed to the Secretary of the Treasury ordering [China] to transfer their securities to a custodian for the benefit of the victims.”

Rickards said that such an outcome would significantly “cut China’s liquid reserves.” As of July, China has approximately $3.2 trillion in foreign currency reserves.

Ακολουθεί υπόδειγμα αγωγής κατά του Κινεζικού Δημοσίου που συνέταξε ο Πρόεδρος του Ελληνικού Παραρτήματος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των ΗΠΑ, δικηγόρος Αθηνών κος. Ιωνάθαν Κωνσταντίνου και που μπορεί κάθε δικηγόρος με την άδεια του Προέδρου μας να χρησιμοποιήσει ελευθέρως. Για οποιαδήποτε πληροφορία, μπορούν οι δικηγόροι που ενδιαφέρονται να επικοινωνήσουν με τον Πρόεδρο στα τηλέφωνα του Κόμματος.











Της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, όπως νόμιμα εκπροσωπείται………………….




Ο/Η ενάγων/ενάγουσα………….. …………………..

υπέστη τις παρακάτω λεπτομερώς αναφερόμενες στο παρόν δυσμενείς και σοβαρότατες βλαπτικές συνέπειες στην υγεία του/της από την πανδημία του κορονοϊού (COVID/19) κατά το χρονικό διάστημα από……. Μέχρι ….. ο/η οποίος/α εντελώς αναίτια αφού νόσησε και νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο …… ή αναγκάστηκε σε κατοίκον περιορισμό για χρονικό διάστημα …. ημερών υπέστη σοβαρότατο κλονισμό της υγείας του με κίνδυνο ζωής ένεκα της παρακάτω λεπτομερώς περιγραφόμενης υπαίτιας και εγκληματικής αμέλειας των υγειονομικών και Δημόσιων Κρατικών Αρχών του Εναγόμενου Κράτους να λάβουν τα απαραίτητα προστατευτικά μέτρα, ως όφειλαν να πράξουν ακολουθώντας πιστά το Πρωτόκολλο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.) που έχει θεσπιστεί και ισχύει σε περιπτώσεις πανδημίας προκειμένου να αποφευχθεί η ραγδαία εξάπλωση του ιού και να ενημερωθούν έγκαιρα σε κρατικό επίπεδο όλα τα κράτη οι κάτοικοι των οποίων νόσησαν από τον προαναφερόμενο λοιμό.



Στην Κίνα, στις 17 Νοεμβρίου 2019 διαπιστώθηκε ότι το πρώτο άτομο έχει μολυνθεί από τον άγνωστο μέχρι τότε κορωνοιό – ένας 55χρονος από την επαρχία Χουμπέι – ο οποίος όμως αναληθώς σύμφωνα με το South China Morning Post, όργανο του Κομμουνιστικού κόμματος της Κίνας, αναφέροντας κυβερνητικά έγγραφα δήλωσε ότι αναφέρθηκε την 1 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους.

  • Ο πρώτος τεκμηριωμένος ασθενής πλέον και όχι απλά φορέας, ένας άντρας ηλικίας 70 ετών κλινήρης από εγκεφαλικό επεισόδιο, αρρωσταίνει. Δεν έχει καμία σχέση με την αγορά θαλασσινών Wuhan. Αυτό το συμβάν εκδηλώθηκε μια εβδομάδα νωρίτερα από την πολύ μεταγενέστερη επίσημη ανακοίνωση του Κινεζικού κράτους, σύμφωνα με την οποία ο πρώτος ασθενής εμφανίστηκε στις 8 Δεκεμβρίου.

Κατά τα μέσα Δεκεμβρίου του έτους 2019 εμφανίζονται τα πρώτα στοιχεία για μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο μεταξύ στενών επαφών. Όμως αυτή η πληροφορία κρατήθηκε μυστική από τους Κινέζους αξιωματούχους υγείας καθώς και το Κινεζικό δημόσιο, τόσο από την επιστημονική κοινότητα, όσο και από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Στις 27 Δεκεμβρίου 2019, κινεζικό εργαστήριο αλληλουχεί το μεγαλύτερο μέρος του γονιδιώματος του ιού από δείγματα από έναν ασθενή 65 ετών και αναφέρει τα ευρήματα σε υπαλλήλους υγείας του Γουχάν και στην κινεζική Ακαδημία Ιατρικών Επιστημών που συνδέεται με το κράτος.

30 Δεκεμβρίου:

  • Ο Δρ Li Wenliang του Wuhan μοιράζεται την έκθεση με τους πρώην συμμαθητές του στην ιατρική σχολή στο WeChat, προειδοποιώντας τους να λάβουν προληπτικά μέτρα.
  • Αργότερα εκείνη την ημέρα, το Κεντρικό Νοσοκομείο του Γουχάν διαβιβάζει μια ειδοποίηση από την Επιτροπή Υγείας του Γουχάν που προειδοποιεί τους εργαζομένους στον τομέα της υγείας να μην διαδίδουν «ψευδείς»πληροφορίες σχετικά με την «άγνωστη πνευμονία» άλλως καλούντο να αντιμετωπίσουν βαρειές ποινικές κυρώσεις.
  • Η Επιτροπή Υγείας της Wuhan εκδίδει επείγουσα ειδοποίηση, ζητώντας από τα νοσοκομεία να αναφέρουν “ασθενείς με πνευμονία με άγνωστες αιτίες”.

31 Δεκεμβρίου:

  • Η Επιτροπή Υγείας του Γουχάν επιβεβαιώνει 27 περιπτώσεις άγνωστης νόσου της πνευμονίας, αλλά είπε ότι ήταν «αντιμετωπίσημη και ελεγχόμενη». Λέει επίσης ότι δεν έχουν υπάρξει λοιμώξεις των εργαζομένων στον τομέα της υγείας και δεν υπάρχουν εμφανείς ενδείξεις ότι η ασθένεια μπορεί να εξαπλωθεί μεταξύ των ανθρώπων.

Οι κινεζικές αρχές ενημερώνουν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) με καθυστέρηση σχεδόν δύο μηνών για το ξέσπασμα με την επισημείωση όμως ότι δηλώσανε κατηγορηματικά ότι η νόσος δεν μεταδίδετο από άνθρωπο σε άνθρωπο.

  • Τα Κέντρα Ελέγχου Νόσων της Ταϊβάν (CDC) αρχίζουν να παρακολουθούν τους επιβάτες που φτάνουν από το Γουχάν.


1η Ιανουαρίου 2020


  • Ο Προιστάμενος της Επαρχιακής Επιτροπής Υγείας της Hubei διέταξε μια εταιρεία γονιδιωματικής να σταματήσει τη δοκιμή δειγμάτων ιών και να καταστρέψει όλα τα υπάρχοντα δείγματα.

2 Ιανουαρίου:

  • Το κυβερνητικό εργαστήριο ιολογίας Wuhan αποκτά το πλήρες γονιδίωμα του ιού. Αυτές οι πληροφορίες δεν δημοσιοποιούνται έως επτά ημέρες αργότερα.

Το PLA Naval University of Engineering στο Wuhan, ένα στρατιωτικό πανεπιστήμιο, απαγόρευσε την είσοδο σε επισκέπτες των οποίων η θερμοκρασία του σώματος είναι πάνω από 100,4 βαθμούς Φαρενάιτ, σύμφωνα με μια εσωτερική ανακοίνωση που διέρρευσε.

3 Ιανουαρίου:

  • Η τοπική αστυνομία καλεί τον ιατρό Λι Wenliang και τον επιπλήττει για «φήμες» για τις οποίες κατηγορήθηκε ότι διέδιδε ψευδώς.
  • Η Εθνική Επιτροπή Υγείας της Κίνας εκδίδει ειδοποίηση στους ερευνητές να παραδώσουν δείγματα ιών σε καθορισμένους οργανισμούς ανίχνευσης παθογόνων ή να τα καταστρέψουν.

5 Ιανουαρίου:

  • Το κέντρο ελέγχου λοιμώξεων της Ταϊβάν αρχίζει να παρακολουθεί όλα τα άτομα που είχαν ταξιδέψει στο Γουχάν τις τελευταίες 14 ημέρες σε περίπτωση που έχουν συμπτώματα ασθένειας.

7 Ιανουαρίου:

  • Ο ήρωας ιατρός Li Wenliang μολύνεται τον ιό κατά την θεραπεία ενός μολυσμένου ασθενούς. Πέθανε αργότερα από τον ιό στις 7 Φεβρουαρίου.
  • Ο Κινέζος ηγέτης Xi Jinping εξέδωσε την πρώτη εντολή περιορισμού του ιού στην επαρχία της Wuhan, περιορίζοντας τα ταξίδια μεταξύ των επαρχιών της Κίνας που συνορεύανε με την Wuhan, όμως αφήνει ελεύθερους τους κατοίκους αυτής της επαρχίας να ταξιδεύουν στο εξωτερικό. Η απόφασή του όμως αυτή δεν  δημοσιοποιείται στην διεθνή κοινότητα έως τον Φεβρουάριο του έτους 2020

9 Ιανουαρίου:

  • Ο ΠΟΥ κατόπιν διαβουλεύσεων με την Κινεζική κυβέρνηση και κατόπιν των σχετικών διαβεβαιώσεων της Κινεζικής ηγεσίας «συμβουλεύει να μην εφαρμοστούν περιορισμοί ταξιδιού ή εμπορίου στην Κίνα».
  • Ο Xu Jianguo, επικεφαλής εμπειρογνώμονας στην ομάδα ανταπόκρισης, δήλωσε στα Κινέζικα κρατικά μέσα ενημέρωσης ότι οι ερευνητές χαρτογράφησαν την πλήρη ακολουθία ιών δύο ημέρες νωρίτερα και πιστεύουν ότι είναι ένας νέος κορανοϊός.

11 Ιανουαρίου:

  • Οι κινεζικές υγειονομικές αρχές μοιράζονται την ακολουθία του γονιδιώματος με τον ΠΟΥ.
  • Οι κινεζικές υγειονομικές αρχές μοιράζονται την ακολουθία του γονιδιώματος με τον ΠΟΥ.

13 Ιανουαρίου:

  • Η Ταϊλάνδη επιβεβαιώνει την πρώτη της λοίμωξη – ένας Κινέζος τουρίστας που ταξίδεψε από το Γουχάν – στην πρώτη γνωστή περίπτωση εκτός της Κίνας.

14 Ιανουαρίου:

  • Ο ΠΟΥ αναφέρει εκ νέου ότι οι κινεζικές αρχές δεν βρήκαν σαφή στοιχεία για μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σημειώνει επίσης ότι είναι δυνατή η «περιορισμένη μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο, πιθανώς μεταξύ οικογενειών».

15 Ιανουαρίου:

  • Ο πρώτος επιβεβαιωμένος ασθενής των ΗΠΑ, ένας άνδρας από την πολιτεία της Ουάσιγκτον, επιστρέφει από το Γουχάν.
  • Κινέζοι αξιωματούχοι εξακολουθούν να δηλώνουν προς τα διεθνή ΜΜΕ ότι ο κίνδυνος μόλυνσης από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι ιδιαίτερα χαμηλός.

21 Ιανουαρίου:

  • Πρώτη περίπτωση μόλυνσης που αναφέρθηκε στην Ταϊβάν Η κυβέρνηση αλλάζει τις διαδικασίες ελέγχου των συνόρων. Τα άτομα που ταξιδεύουν από περιοχές υψηλού κινδύνου υφίστανται υποχρεωτική καραντίνα στο σπίτι για 14 ημέρες.
  • Ο Καναδός υπουργός Υγείας Patty Hajdu επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν σχέδια για την επιβολή ταξιδιωτικών περιορισμών σε ταξιδιώτες από την Κίνα κατόπιν επαφών του με Κινέζους αξιωματούχους και τις σχετικές διαβεβαιώσεις που έλαβε από αυτούς.

22 Ιανουαρίου:

  • Ο Καναδάς ανακοινώνει ότι οι επιβάτες που φτάνουν σε μεγάλα αεροδρόμια θα υποβληθούν σε επιπλέον ερωτήσεις για να μάθουν αν έχουν ταξιδέψει στο Γουχάν. Τα άτομα που εμφανίζουν συμπτώματα καλούνται να αυτοαπομονωθούν εθελοντικά για 14 ημέρες.

23 Ιανουαρίου:

  • Στην επαρχία της Γουχάν επιβάλλεται αυστηρή καραντίνα. Μέχρι τότε όμως, εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει την πόλη χωρίς να έχουν ελεγχθεί για τον ιό. Μια μελέτη του Μαρτίου εκτιμά ότι το 86 τοις εκατό όλων των λοιμώξεων ήταν χωρίς έγγραφα πριν από τους περιορισμούς ταξιδιού στις 23 Ιανουαρίου.

25 Ιανουαρίου:

  • Η πρώτη περίπτωση λοίμωξης του Καναδά αναφέρεται σε έναν άνδρα στο Τορόντο που είχε ταξιδέψει πρόσφατα στο Γουχάν.

27 Ιανουαρίου:

  • Οι αρχές στην επαρχία Χουμπέι ανακοίνωσαν ότι θα ελευθερώσουν 100.000 νοσοκομειακά κρεβάτια για ασθενείς.
  • Ο Δήμαρχος της Γουχάν Ζου Σιανάνγκ παραδέχτηκε ότι οι αποκαλύψεις της επιδημίας δεν ήταν έγκαιρες, αλλά επιχείρησε να μετατοπίσει την ευθύνη στην κεντρική κυβέρνηση, λέγοντας ότι χρειαζόταν άδεια από ανώτερα άτομα πριν δημοσιεύσει πληροφορίες.
  • Το Πεκίνο παρατείνει τις διακοπές της Πρωτοχρονιάς στις 2 Φεβρουαρίου και κλείνει τα σχολεία επ ‘αόριστον.
  • Η Ταϊβάν συνδυάζει το ιστορικό ταξιδιού των τελευταίων 14 ημερών με την κάρτα υγείας τους, επιτρέποντας την παρακολούθηση ατόμων με υψηλό κίνδυνο λόγω των πρόσφατων ταξιδιών σε πληγείσες περιοχές.

28 Ιανουαρίου:

  • Η Ταϊβάν απαιτεί από όλους εκείνους που ταξιδεύουν από την Κίνα να μπουν σε υποχρεωτική καραντίνα.

30 Ιανουαρίου:

  • Ο ΠΟΥ κηρύσσει το ξέσπασμα παγκόσμιας έκτακτης ανάγκης για την υγεία. Ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ Tedros Adhanom Ghebreyesus λέει: «Ο ΠΟΥ δεν συνιστά και στην πραγματικότητα αντιτίθεται σε περιορισμούς για τα ταξίδια και το εμπόριο ή άλλα μέτρα κατά της Κίνας», ενώ συγχαίρει επίσης την Κίνα για την απάντησή της στο ξέσπασμα.

31 Ιανουαρίου:

  • Οι Ηνωμένες Πολιτείες κηρύσσουν έκτακτη ανάγκη για τη δημόσια υγεία, επιβάλλουν ταξιδιωτικούς περιορισμούς σε όσους βρίσκονται στην Κίνα τις τελευταίες 14 ημέρες.

3 Φεβρουαρίου:

  • Εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Πεκίνου επαινεί τον Καναδά για το ότι δεν επέβαλε ταξιδιωτικούς περιορισμούς στην Κίνα, ενώ επιπλήττει τις Ηνωμένες Πολιτείες για τους ταξιδιωτικούς τους περιορισμούς.

5 Φεβρουαρίου: • Σε απάντηση σε ερωτήσεις βουλευτών της αντιπολίτευσης σχετικά με τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς, ο επικεφαλής της Δημόσιας Υγείας του Καναδά, Δρ Theresa Tam, επαναλαμβάνει ότι «ο ΠΟΥ συμβουλεύει ενάντια σε κάθε είδους περιορισμούς ταξιδιού και εμπορίου». Προσθέτει ότι «η λήψη μέτρων που επηρεάζουν πολύ αρνητικά μια συγκεκριμένη χώρα που προσπαθεί πολύ σκληρά να κάνει το καλύτερό της μπορεί να εμποδίσει εάν αυτή η χώρα στο μέλλον θα μοιραστεί ποτέ κάτι με διαφάνεια με άλλους. Η Κίνα δημοσίευσε πολύ γρήγορα το γονιδίωμα του ιού. Τι βγαίνουν από αυτό; Νομίζω ότι η ιδέα είναι να στηρίξουμε την Κίνα ». Η Υπεύθυνη Δημόσιας Υγείας Theresa Tam μιλά κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην Οττάβα στις 26 Μαρτίου 2020. (The Canadian Press / Adrian Wyld)

6 Φεβρουαρίου: • Πάνω από 50 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ταϊβάν, της Αυστραλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, ανακοίνωσαν τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς στην Κίνα. • Ο εκπρόσωπος τύπου της Κινεζικής Κυβέρνησης με δηλώσεις του εκείνη την ημέρα καταφέρθηκε ενάντια στις χώρες που περιόρισαν τα ταξίδια Κινέζων πολιτών προς αυτές, λέγοντας «αποδοκιμάζουμε και αντιτιθέμεθα στις χώρες που αντιτάχθηκαν στις επαγγελματικές συστάσεις του ΠΟΥ» οι οποίες ακόμα αναφέροντο σε μικρή πιθανότητα μετάδοσης από άνρθωπο σε άνρθρωπο βασιζόμενος στις σχετικές διαβεβαιώσεις Κινέζων αξιωματούχων.


Η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους, οι κινέζοι υπήκοοι που αναξέλεγκτα αφέθησαν ελεύθεροι από το Κινεζικό Δημόσιο να ταξιδεύσουνε κυρίως σε πόλεις της Ευρώπης, μόλυναν τους κατοίκους της Γερμανίας αρχικά, μεταγενέστρα της Ιταλίας, της Ισπανίας, από κεί δε μεταφέρθηκε η πανδημία σε σχεδόν όλες τις χώρες του πλανήτη.

Στην Ελλάδα τα πρώτα κρούσματα εμφανίστηκαν στην περιοχή της Καστοριάς, όπου γουνέμποροι είχαν επιστρέψει από έκθεση στο Μιλάνο, μια έκθεση που είχε και μεγάλη συμμετοχή Κινέζων εμπόρων, επέστρεψαν στην Ελλάδα, ομού μετά λοιπών μολυσμένων από την ασθένεια ατόμων.

Συνεπεία αυτών η Ελληνική Πολιτεία υποχρεώθηκε από τα μέσα του μηνός Μαρτίου έως και τα τέλη Μαίου 2020 να κηρύξει εκτεταμένη καραντίνα, να παγώσει την οικονομική δραστηριότητα της Χώρας και να εφαρμόσει εκτεταμένες σκληρές ρυθμίσεις οι οποίες περιόρισαν την οικονομική, ατομική, πολιτιστική και πολιτική ελευθερία όλων των κατοίκων της Πατρίδας μας.

Για αυτήν την κατάσταση αποκλειστικά υπαίτιο ήταν το Κινεζικό Δημόσιο το οποίο αν και είχε έγκαιρη και επαρκή ενημέρωση από τις αρχές του Νοεμβρίου του έτους 2019, όχι μόνον δεν ενημέρωσε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας όπως είχε σύμφωνα με το άρθρο 63 του καταστατικού χάρτη του οργανισμού όπως είχε υποχρέωση, αλλά απέκρυψε ουσιώδεις πληροφορίες από την παγκόσμια κοινότητα, στερώντας από αυτήν την δυνατότητα να προφυλαχθεί από τον ιό που η Κίνα εξήγαγε ανεξέλεγκτα, εν πλήρει επιγνώσει της επικινδυνότητας αυτού.

Το Κινεζικό Δημόσιο, αντί να ενημερώσει την διεθνή κοινότητα και αμέσως να απομονώσει τους πιθανούς φορείς της νόσου, απομόνωσε ΜΟΝΟΝ τα εσωτερικά της σύνορα, επιτρέποντας σε δεκάδες χιλιάδες φορείς της νόσου να ταξιδεύσουν στο εξωτερικό και να επιμολύνουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη, μεταξύ των οποίων και στην Ελληνική επικράτεια. Παράλληλα φίμωσε κάθε αντίθετη φωνή προς την κατευναστική της προπαγάνδα, αφαίρεσε σχετικές αναρτήσεις από το διαδίκτυο και έκανε κάθε προσπάθεια να συσκοτίσει κάθε λεπτομέρεια αναφορικά με την επικινδυνότητα και την μεταδοσιμότητα αυτού του ιού, την ίδια στιγμή που αποδεδειγμένα από τα μέσα Δεκεμβρίου 2019, σε μια μαζική και οργανωμένη προσπάθεια, δέσμευσε τεράστιες ποσότητες υγειονομικού υλικού σε όλο τον πλανήτη που αφορούσαν την καταπολέμηση της ασθενείας (μάσκες, αναπνευστήρες, στολές προστασίας κτλ) τις οποίες κατόπιν επανεξήγαγε στις χώρες θύματα του ιού σε πολλαπλάσιες τιμές αγοράς από αυτές τις οποίες είχε καταβάλει η ίδια το προηγούμενο χρονικό διάστημα.



Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ « Όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα  υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει». Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 297, 298, 330  932 Α Κ, σαφώς συνάγεται ότι προϋποθέσεις γενέσεως ευθύνης προς αποζημίωση εξ αδικοπραξίας είναι : α ) ζημιογόνος συμπεριφορά ( πράξη ή παράλειψη ), β) παράνομος χαρακτήρας της πράξεως ή της παραλείψεως, γ ) υπαιτιότητα, δ ) ζημία και ε ) πρόσφορος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ζημιογόνου συμπεριφοράς ( ήτοι του « νομίμου λόγου ευθύνης » ) και του επελθόντος ζημιογόνου αποτελέσματος ( ΑΠ 1572/2014, ΑΠ1361/2013, δημοσιευθείσες εις Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών Δ.Σ.Α., ΕφΑΘ 6675/2014 ΕλλΔνη 57 802 ). Ως ανθρώπινη συμπεριφορά νοείται η εκούσια εξωτερική κοινωνική συμπεριφορά ανθρώπου και όχι οι καταστάσεις του εσωτερικού του κόσμου ή οι οφειλόμενες σε άσκηση επ’ αυτού ακαταμαχήτου δυνάμεως ή σε καταστάσεις ελλείψεως συνειδήσεως ή σε αλόγους ενέργειες ζώων, δύναται δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε πράξη ή παράλειψη. Ευθύνη εκ παραλείψεως δημιουργείται, όταν υπάρχει ιδιαιτέρα νομική υποχρέωση προφυλάξεως του προσβληθέντος διώματος ή συμφέροντος και αποτροπής του ζημιογόνου αποτελέσματος, τούτο δε συμβαίνει, όταν υφίσταται εκ του νόμου ή εκ διοπραξίας ή εκ της καλής πίστεως κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη και το γενικό πνεύμα του δικαίου υποχρέωση προστασίας, ειδικότερα δε όταν ο ζημιώσας με προηγουμένη πράξη του δημιούργησε κατάσταση επικινδυνότητας, χωρίς να έχει λάβει τα αναγκαία μέτρα αποτροπής του κινδύνου ( ΑΠ 449/2014, ΑΠ 1736/2013 δημοσιευμένες εις Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών Δ.Σ.Α. ). Παράνομος είναι, κατ’ αρχήν, η συμπεριφορά η αντικείμενη σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου η προσβάλλουσα τα προστατευόμενα διώματα ή συμφέροντα άλλου, ο δε παράνομος χαρακτήρας της πράξεως ή της παραλείψεως κρίνεται βάσει του νομικού καθεστώτος κατά το χρόνο συντελέσεώς της. Το στοιχείο του παρανόμου θεωρείται ότι συντρέχει όχι μόνον όταν παραβιάζεται απαγορευτικός ή επιτακτικός κανόνας δικαίου, αλλά όταν διαπιστώνεται αντίθεση της συμπεριφοράς στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή τις επιταγές της εννόμου τάξεως και ειδικώς παράβαση της κοινωνικώς επιβεβλημένης εκ της θεμελιώδους δικαιϊκής αρχής της συνεπούς συμπεριφοράς απορρέουσας υποχρεώσεως λήψεως συγκεκριμένων μέτρων επιμελείας για την αποφυγή προκλήσεως ζημίας σε έννομα αγαθά τρίτων προσώπων ( ΑΠ 93/2016 δημοσιευμένη εις Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών « ΝΟΜΟΣ » ). Υπαίτιος είναι η συμπεριφορά, η οποία επιτρέπει την απόδοση στο δράστη προσωπικής μομφής, δηλαδή παριστά τον ψυχικό δεσμό αυτού με την αδικοπραξία ( ΑΠ 1361/2013 δημοσιευμένη εις Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών Δ.Σ.Α., ΜΕφΑΘ 6563/2014 ΕλλΔνη 57 797 ). Η υπαιτιότητα, ως όρος της αδικοπρακτικής ευθύνης, διακρίνεται από τον παράνομο χαρακτήρα της προσβολής δικαιώματος ή εννόμου συμφέροντος, ενδέχεται όμως η αμέλεια στην συμπεριφορά να την καθιστά εν ταυτώ παράνομο ή  αντιστρόφως η πράξη της παρανόμου προσβολής να υποδηλώνει η ιδία και την ύπαρξη υπαιτιότητος με τη μορφή γενικότερα της αμελείας, όταν ιδίως η προσβολή συνίσταται στην παράβαση του γενικού καθήκοντος επιμελείας, με το οποίο αξιώνεται από κάθε κοινωνό να συμπεριφέρεται όπως ο μέσος συναλλασσόμενος, ασχέτως του εάν κατά τα λοιπά η συμπεριφορά του αποτελεί ή όχι και παράβαση συγκεκριμένου απαγορευτικού ή επιτακτικού κανόνος δικαίου. Υπαιτιότητα νοείται είτε υπό τη μορφή του δόλου είτε της αμελείας, με πράξη ή παράλειψη, εάν δε η ζημία οφείλεται σε υπαιτιότητα του ιδίου του παθόντος, αυτός δεν δικαιούται αποζημίωση, ενώ σε περίπτωση συντρέχοντος πταίσματος αυτού ευρίσκει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 300 ΑΚ, κατά την οποία το Δικαστήριο δύναται να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να επιδικάσει αυτή μειωμένη. Περαιτέρω, ζημία ως προϋπόθεση της αδικοπραξίας αποτελεί κάθε βλάβη προκαλουμένη στα υλικά ή άυλα αγαθά του προσώπου, αποκαθίσταται δε όχι μόνο η περιουσιακή ζημία, αλλά και η ηθική βλάβη, πρέπει δε αυτή να είναι άμεσος, δηλαδή αξίωση αποζημιώσεως αποκτά μόνον ο αμέσως ζημιωθείς, ήτοι ο φορέας ή ο δικαιούχος του προσβληθέντος από την άδικο πράξη ( ΑΠ 1253/2012 δημοσιευμένη εις Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών Δ.Σ.Α. ), ως και ο αμέσως προσβληθείς στα προστατευόμενα συμφέροντα του. Τέλος, αιτιώδης σύνδεσμος ( αιτιώδης συνάφεια ) υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του υπαιτίου προσώπου ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και ηδύνατο να επιφέρει, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, το ζημιογόνο αποτέλεσμα ( ΑΠ 1610/2013 δημοσιευμένη εις Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών Δ.Σ.Α. ). Πρόσφορος αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παρανόμου συμπεριφοράς του δράστου της προκληθείσας ζημίας υπάρχει, όταν η συμπεριφορά αυτή, κατά το χρόνο και τις συνθήκες, υπό τις οποίες έλαβε χώρα, ήταν ικανή, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και χωρίς τη μεσολάβηση άλλου περιστατικού, να επιφέρει τη συγκεκριμένη ζημία ή αναλόγως την αντίστοιχο ηθική βλάβη ή ψυχική οδύνη (ΑΠ 1361/2013, ΑΠ 427/2008, ΑΠ 190/2007 δημοσιευμένες στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών Δ.Σ.Α. ).

Η αδικοπραξία του  Α.Κ. 932 πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως ώστε η αποκατάσταση της ηθικής βλάβης να είναι δυνατή σε κάθε περίπτωση αδικοπραξίας που γεννά υποχρέωση σε αποζημίωση, δηλαδή, όχι μόνο σε περίπτωση τέλεσης αστικού αδικήματος (914, 919 Α.Κ.) αλλά και στις περιπτώσεις αντικειμενικής ευθύνης. Παράνομη ή άδικη, σύμφωνα με την κρατούσα και ορθότερη άποψη της αντικειμενικής θεωρίας δεν είναι κάθε ζημιογόνος πράξη που προκαλείται χωρίς δικαίωμα αλλά μόνο η ανθρώπινη εκείνη συμπεριφορά, η οποία είτε συνίσταται σε μία θετική ενέργεια αντίθετη προς ένα απαγορευτικό κανόνα δικαίου, είτε συνίσταται στην παράλειψη ορισμένης θετικής ενέργειας που επιβάλλεται από έναν επιτακτικό κανόνα δικαίου.΄

Γίνεται δεκτό ότι η προξενηθείσα από το δράστη ζημία είναι παράνομη όταν με την παράλειψη του δράστη προσβάλλεται δικαίωμα του παθόντα προστατευόμενο από ορισμένη διάταξη νόμου, η δε υπαίτια παράλειψη του δράστη, η οποία προϋποθέτει την ύπαρξη νομικής υποχρέωσης για επιχείρηση της (θετικής ) ενέργειας που παραλείφθηκε γεννά την προς αποζημίωση υποχρέωσή του όταν ο παραλείψας ήταν υποχρεωμένος προς πράξη από το νόμο ή δικαιοπραξία ή από την καλή πίστη κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη και ειδικότερα όταν ο ίδιος δημιούργησε πρόκειται να δημιουργήσει ορισμένη ζημιογόνο κατάσταση οπότε έχει υποχρέωση να μη παραλείψει να λάβει κάθε ενδεικνυόμενο από τις περιστάσεις μέτρο προς προστασία των τρίτων από την επέλευση σε αυτούς οποιασδήποτε ζημίας πριν και μετά τη δημιουργία ζημιογόνου καταστάσεως .

ΚΑΙ στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε :

α) Συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια β) ζημία και γ) αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας. Η παράνομη συμπεριφορά μπορεί να συνίσταται σε παράλειψη. Ο χαρακτηρισμός της παραλείψεως , ως παράνομης συμπεριφοράς , προϋποθέτει την ύπαρξη νομικής υποχρεώσεως, για επιχείρηση της ενέργειας που παραλείφθηκε . Τέτοια νομική υποχρέωση μπορεί να προκύψει, μεταξύ άλλων και  από την αρχή της καλής πίστεως που απορρέει από τις διατάξεις των άρθρων 200,281 και 288 Α.Κ.  Καλή πίστη κατά την έννοια των άνω διατάξεων είναι η συναλλακτική ευθύτητα και εντιμότητα που επιδεικνύει ο χρηστός και εχέφρων συναλλασσόμενος κατά τις κρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις συνιστά δε κριτήριο συμπεριφοράς,  που έχει αναχθεί σε κανόνα δικαίου.

η επιστήμη και η νομολογία δέχονται ότι , για την ύπαρξη παρανομίας ως προϋπόθεσης της 914 Α.Κ. , δεν αρκεί μόνον συμπεριφορά αντίθετη προς οποιαδήποτε διάταξη αλλά απαιτείται παράβαση διατάξεως που θεμελιώνει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος                      ( Βαθρακοκοίλης ο.π, Γεωργιάδης ο.π αριθμ. 32.)


Κατά το άρθρο 57 ΑΚ « όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μη επαναληφθεί στο μέλλον… αξίωση αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται».

Από την διάταξη αυτή , σε συνδυασμό προς τα άρθρα 914 και 932 προκύπτει ότι επί της προσβολής αυτής ο νόμος καθιερώνει αντικειμενική ευθύνη του προσβάλλοντος, μόνον για την αξίωση της άρσης της προσβολής ενώ για την αξίωση της αποζημιώσεως απαιτεί και το στοιχείο της υπαιτιότητας.

Εξάλλου από την διάταξη του άρθρου 59 ΑΚ που ορίζει ότι «… το δικαστήριο με την απόφασή του , ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπ’ όψη το είδος της προσβολής , μπορεί επί πλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο στην ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί. Η ικανοποίηση συνίσταται σε πληρωμή χρηματικού ποσού..».

Με την παραπάνω διάταξη, που αποτελεί μια από τις περιπτώσεις καθιέρωσης χρηματικής ικανοποίησης για μη περιουσιακή ζημία, σκοπό έχει την επανόρθωση της ηθικής βλάβης, που είναι συνέπεια μια ζημιογόνου πράξης ή παράλειψης, ανεξάρτητα από την ύπαρξη περιουσιακής ή όχι ζημίας, από την οποία έχει αποσυνδεθεί εντελώς με την απάλειψη ή απάλυνση της ψυχικής διαταραχής , της μείωσης της κοινωνικής υπόληψης αυτού που προσβλήθηκε.

Για τον λόγο αυτόν το παράνομο εμφανίζεται με δύο μορφές ως προσβολή διάταξης νόμου που απονέμει δικαίωμα (προσβολή δικαιώματος και ως προσβολή διάταξης που προστατεύει και  ιδιωτικό συμφέρον προσβολή εννόμου συμφέροντος.)

Όσον αφορά την προσβολή δικαιώματος, αυτή αναφέρεται τόσον στο απόλυτο όσον και στο ενοχικό δικαίωμα.

Η προσβολή απολύτου δικαιώματος , είναι καθ’ εαυτή παράνομη, διότι ενέχει εναντίωση προς την αποκλειστική εξουσία, που παρέχει το δικαίωμα αυτό στον δικαιούχο, για τον λόγο αυτό και απόλυτο είναι το δικαίωμα της προσωπικότητας του ατόμου σε όλες του τις εκδηλώσει όπως της τιμής, της υπολήψεως της υγείας κ.λ.π.  (Γεωργιάδης αριθμ. 32,33,34 και 35) .

Τέλος η θεμελίωση της αγωγής μου ερείδεται επί των περί αδικοπραξιών του άρθρου 914 ΑΚ διατάξεων και αίτημά της είναι η καταβολή χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική μου βλάβη εξ αιτίας της παράνομης και υπαίτιας  συμπεριφοράς των κρατικών αρχών της Κίνας να επιδείξουν την εκ της καλής πίστεως οφειλόμενη συμπεριφορά για την αποτροπή των βαρύτατων συνεπειών από την διάδοση και εξάπλωση του κορονοϊού, κατά τα αναφερόμενα στην αγωγή μου.

Η αδικοπραξία της Α.Κ. 932 πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως ώστε η αποκατάσταση της ηθικής βλάβης να είναι δυνατή σε κάθε περίπτωση αδικοπραξίας που γεννά υποχρέωση σε αποζημίωση, δηλαδή, όχι μόνο σε περίπτωση τέλεσης αστικού αδικήματος (914, 919 Α.Κ.) αλλά και στις περιπτώσεις αντικειμενικής ευθύνης. Παράνομη ή άδικη, σύμφωνα με την κρατούσα και ορθότερη άποψη της αντικειμενικής θεωρίας δεν είναι κάθε ζημιογόνος πράξη που προκαλείται χωρίς δικαίωμα αλλά μόνο η ανθρώπινη εκείνη συμπεριφορά, η οποία είτε συνίσταται σε μία θετική ενέργεια αντίθετη προς ένα απαγορευτικό κανόνα δικαίου, είτε συνίσταται στην παράλειψη ορισμένης θετικής ενέργειας που επιβάλλεται από έναν επιτακτικό κανόνα δικαίου.

            Γίνεται δεκτό ότι η προξενηθείσα από το δράστη ζημία είναι παράνομη όταν με την παράλειψη του δράστη προσβάλλεται δικαίωμα του παθόντα προστατευόμενο από ορισμένη διάταξη νόμου, η δε υπαίτια παράλειψη του δράστη, η οποία προϋποθέτει την ύπαρξη νομικής υποχρέωσης για επιχείρηση της (θετικής) ενέργειας που παραλείφθηκε γεννά την προς αποζημίωση υποχρέωσή του όταν ο παραλείψας ήταν υποχρεωμένος προς πράξη από το νόμο ή δικαιοπραξία ή από την καλή πίστη κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη και ειδικότερα όταν ο ίδιος δημιούργησε ή πρόκειται να δημιουργήσει ορισμένη ζημιογόνο κατάσταση οπότε έχει υποχρέωση να μη παραλείψει να λάβει κάθε ενδεικνυόμενο από τις περιστάσεις μέτρο προς προστασία των τρίτων από την επέλευση σε αυτούς οποιασδήποτε ζημίας πριν και μετά τη δημιουργία της ζημιογόνου καταστάσεως.

            Στη συγκεκριμένη περίπτωση από την παράνομη ενέργεια (παράλειψη) των κινεζικών δημόσιων αρχών να λάβουν όλα τα απαραίτητα από το ΠΟΥ μέτρα για την εξάπλωση και διάδοση του ιού καθώς και από το αναντίρρητο πέρα για πέρα αληθές γεγονός της αναιτιολόγητης καθυστέρησης ενημέρωσης του υπόλοιπου κόσμου για τον κορονοϊό, υπέστην τις ακόλουθες βλαπτικές συνέπειες στην υγεία μου :


Συγκεκριμένα, στις …. 2020 νόσησα ……. Και νοσηλέυτηκα…… για χρονικό διάστημα ………… υπέστην ……………… κινδύνεψε η ζωή μου………….. σύμφωνα με τα ιατρικά πιστοποιητικά και γνωματεύσεις του Δημόσιου Νοσοκομείου ……….. κλπ κλπ…………………


Συγκεκριμένα, από την έναρξη της διακοπής των εργασιών μου, λόγω της αναγκαστικής επιβολής καραντίνας στην Ελλάδα, που συνίστανται ………… υπέστην τις ακόλουθες οικονομικές ζημίες……………………




Οι αναφερθείσες περιστάσεις, υπό τις οποίες επήλθε σε εμένα η προαναφερβλάβη της υγείας μου και ο κίνδυνος για την ίδια τη ζωή μου, μαρτυρούν την αδράνεια και αδιαφορία των υπεύθυνων δημόσιων αρχών της Κίνας για να αποτρέψουν με ενέργειες τους τη διάδοση και εξάπλωση του ιού και να ενημερώσουν έγκαιρα τον υπόλοιπο κόσμο για την ύπαρξη του κορονοϊού και τις  βαρύτατες συνέπειες για την υγεία μου, συνιστάμενης ………………………………………………….. και ο κίνδυνος ακόμα και για την ίδια τη ζωή μου και όλες οι παραπάνω αναφερθείσες συνέπειες, προκάλεσαν σε μένα, πλέον της περιουσιακής  (απώλεια εισοδήματος κλπ), σημαντικότατη ηθική βλάβη , η ικανοποίηση της οποίας θα αμβλύνει τις δραματικές αυτές συνέπειες , θα ενισχύσει την αυτοπεποίθησή μου για την αντιμετώπιση της παραπέρα ζωής μου και θα αποτελέσει ηθική παρηγοριά και ψυχική ανακούφιση στους σωματικούς και ψυχικούς πόνους που πέρασα και θα περνάω σε για μεγάλο διάστημα στη ζωή μου.





Εν όψει όλων των παραπάνω τραγικών συνεπειών στην υγεία μου και των λοιπών προσδιοριστικών της χρηματικής μου ικανοποίησης συνθηκών δηλαδή της αποκλειστικής υπαιτιότητας των αντιδίκων (αδικοπραξία από παράλειψη) του ανύπαρκτου βαθμού ιδικής μου υπαιτιότητας, του μεγέθους και της βαρύτητας της βλάβης που μου προκλήθηκε και των κοινωνικών συνεπειών αυτού, του αδιαμφισβήτητου αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της αδικοπραξίας και του επελθόντος αποτελέσματος και της απαράδεκτης συμπεριφοράς την οποία επέδειξαν οι εναγόμενοι, η εύλογη και δίκαιη χρηματική ικανοποίησή μου , που θα πρέπει να μου επιδικασθεί,  ανέρχεται στο ποσό του Ευρώ (000,00) , το οποίο πρέπει να υποχρεωθούν να μου καταβάλει το Δημόσιο της Κίνας

  1. ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ (άρθρ. 931 Α.Κ.)

(σε περίπτωση αναπηρίας)

Είναι φανερό ότι η περιγραφείσα κατάσταση της υγείας μου συνιστά μόνιμη αναπηρία, η οποία  στο μέλλον θα έχει δυσμενείς συνέπειες στην προσωπική μου ζωή που επηρεάζουν δυσμενώς τις προσωπικές μου επιλογές στο μέλλον.

Για τους λόγους αυτούς συντρέχει νόμιμη περίπτωση να μου επιδικασθεί εφ’ άπαξ, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 931 Α.Κ. αυτοτελώς, είτε σε συνάρτηση προς τις αξιώσεις που θεμελιώνονται στα άρθρα 57,59,929 και 932 Α.Κ. και το ποσό των Ευρώ, ως πρόσθετο κεφάλαιο αποζημίωσης για την αντιμετώπιση των δυσμενών ως άνω επιδράσεων και συνεπειών


Διεθνής δικαιοδοσία ονομάζεται η δικαιοδοσία που ασκείται επί διεθνών ιδιωτικών διαφορών, δηλαδή διαφορών που συνδέονται με περισσότερα κράτη (τα οποία και διεκδικούν την άσκηση της δικαιοδοσίας τους επί αυτών των διαφορών) ή με άλλες λέξεις διαφορών που θεωρούμενες από τη σκοπιά ορισμένου κράτους παρουσιάζουν κάποιο στοιχείο αλλοδαπότητας.

Χαρακτηριστικό δηλαδή γνώρισμα των διαφορών αυτών είναι το γεγονός ότι η σύνδεσή τους με περισσότερα του ενός κράτη φαίνεται αρχικά να νομιμοποιεί όλα τα κράτη, που με όποιο τρόπο συνδέονται με αυτή, να ασκήσουν στη συγκεκριμένη περίπτωση τη δικαστική τους εξουσία. Η αποφυγή συγκρούσεων επιβάλλει, όπως είναι λογικό, τον αποχωρισμό και την οριοθέτηση των περισσοτέρων δικαιοδοσιών.

Δεδομένου ότι δεν υφίσταται διεθνές δικαστήριο για την επίλυση τέτοιου είδους διαφορών, επιλαμβάνονται τα εσωτερικά δικαστήρια των κρατών. Εξάλλου ούτε γενικοί κανόνες δημοσίου διεθνούς δικαίου που να ρυθμίζουν τα δικαιοδοτικά όρια και τις εξουσίες κάθε κράτους υπάρχουν. Στο πεδίο βέβαια του συμβατικού διεθνούς δικαίου καταρτίστηκαν και ισχύουν αρκετές διεθνείς συμβάσεις που ρυθμίζουν ζητήματα διεθνούς δικαιοδοσίας με κυριότερες τις συμβάσεις των Βρυξελλών και του Λουγκάνο. Αλλά και οι συμβάσεις αυτές ισχύουν μόνο μεταξύ ορισμένων κρατών και διέπουν ορισμένους μόνο τομείς των διεθνών ιδιωτικών διαφορών.

Κατά τα λοιπά η οριοθέτηση της διεθνούς δικαιοδοσίας ανάγεται στην ευθύνη και εναπόκειται στην εκτίμηση του εσωτερικού νομοθέτη κάθε κράτους. Οι σχετικοί κανόνες αποτελούν μέρος του δικονομικού διεθνούς δικαίου και η έκφανση της προκείμενης δικαιοδοσίας χαρακτηρίζεται διεθνής όχι λόγω του δικαιοδοτούντος υποκειμένου ή του ρυθμιστικά παρεμβαίνοντος νομοθετικού οργάνου, αλλά αποκλειστικά λόγω του δικαιοδοτικού αντικειμένου, δηλαδή λόγω της κρινόμενης διαφοράς, η οποία συνδέεται με περισσότερα κράτη.

Στην παρούσα φάση εξέλιξης του διεθνούς δικαίου η έκταση της διεθνούς δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων κάθε κράτους καθορίζεται από το εσωτερικό της δίκαιο. Υπό τον ισχύοντα στη χώρα μας ΚΠολΔ η δικαιοδοτική εξίσωση ημεδαπών και αλλοδαπών είναι πλήρης, καθώς η διεθνής δικαιοδοσία αποχρωματίζεται από το στοιχείο της ιθαγένειας και διαμορφώνεται ως η συνισταμένη των κατά τόπον αρμοδιοτήτων,[2] με αποτέλεσμα αποκλειστική βάση θεμελιωτική της διεθνούς δικαιοδοσίας να αποτελεί η αρχή της εδαφικότητας.

Υπό την ανωτέρω έννοια συντρέχει διεθνής δικαιοδοσία των ελληνικών πολιτικών δικαστηρίων για την εκδίκαση μιας διαφοράς με στοιχεία αλλοδαπότητας, όταν κατά οποιοδήποτε τρόπο θεμελιώνεται τοπική αρμοδιότητα στην περιφέρεια οποιουδήποτε Ελληνικού πολιτικού δικαστηρίου  και δεν έχει σημασία, από άποψη διεθνούς δικαιοδοσίας, αν πρόκειται για τη γενική κατά τόπον αρμοδιότητα ή για κάποια ειδική δωσιδικία, δεδομένου ότι σε αμφότερες τις περιπτώσεις συντρέχει το ίδιο συνδετικό στοιχείο της δικαιοδοτικής εξουσιάσεως του χώρου από ορισμένο δικαστήριο.

Ειδικότερα το άρθρο 3 ΚΠολΔ ορίζει τα ακόλουθα : «στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων υπάγονται Έλληνες και αλλοδαποί, εφόσον υπάρχει (κατά τόπον) αρμοδιότητα Ελληνικού δικαστηρίου». Η έννοια της ανωτέρω διάταξης συνίσταται στην καθιέρωση ως κανόνος της διεθνούς δικαιοδοσίας των Ελληνικών πολιτικών δικαστηρίων επί ιδιωτικών διαφορών, εφόσον αυτές συνδέονται με τα Ελληνικά πολιτικά δικαστήρια με κάποιο στοιχείο θεμελιωτικό της (κατά τόπον) αρμοδιότητάς τους, κατά τις διατάξεις περί γενικών και ειδικών δωσιδικιών που περιλαμβάνονται και ειδικότερα ρυθμίζονται στα άρθρα 22 – 40 ΚΠολΔ.

Ενδεικτικά λοιπόν υφίσταται κατά τόπον αρμοδιότητα και άρα και διεθνής δικαιοδοσία για την εκδίκαση από τα Ελληνικά πολιτικά δικαστήρια μιας διαφοράς με στοιχεία αλλοδαπότητας, όταν ο εναγόμενος κατοικεί ή διαμένει στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά του ή όταν η εναγομένη εταιρία έχει την πραγματική της έδρα στην αλλοδαπή, όταν ο κληρονομούμενος είχε κατά το χρόνο του θανάτου του την κατοικία του ή τη διαμονή του στην Ελλάδα, όταν ο τόπος καταρτίσεως ή εκπληρώσεως της δικαιοπραξίας είναι η Ελλάδα, όταν το ποινικό αδίκημα τελέστηκε στην Ελλάδα (ΚΠολΔ 35), όταν υπάρχει στην Ελλάδα περιουσιακό στοιχείο του εναγομένου (ΚΠολΔ 40) κλπ.

Εξάλλου σημαντική ρυθμιστική λειτουργία στο πεδίο της διεθνούς δικαιοδοσίας επιτελούν και οι συμβάσεις των Βρυξελλών και Λουγκάνο, οι οποίες ενοποιητικά επιχειρούν άμεση ρύθμιση της διεθνούς δικαιοδοσίας των συμβαλλομένων κρατών στοχεύοντας στο να εξαλείψουν το παραδοσιακό και κυριότερο εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των δικαστικών αποφάσεων που έγκειται στη διάφορη οριοθέτηση σε κάθε κράτος της διεθνούς δικαιοδοσίας με την εισαγωγή άμεσα ισχυόντων ενιαίων κανόνων για τη ρύθμιση της διεθνούς δικαιοδοσίας των συμβαλλομένων κρατών.


ΕΠΕΙΔΗ το Κινεζικό Δημόσιο ρητά παραβίασε με την ανωτέρω συμπεριφορά του την συμβατική του υποχρέωση έναντι των υπολοίπων συμβεβλημένων μερών με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και πιο συγκεκριμένα παραβίασε κατάφωρα την ρητή υποχρέωση που είχε υπογράψει με την κύρωση του καταστατικού του Π.Ο.Υ. (άρθρο 63 αναφέρεται ως υποχρέωση των Κρατών η ταχύτατη ενημέρωση του οργανισμού για περιπτώσεις εμφάνισης νοσημάτων που δύνανται να μεταδοθούν.)


ΕΠΕΙΔΗ το Δικαστήριό Σας είναι καθ’ύλην και κατά τόπον αρμόδιο για την εκδίκαση της παρούσης διαφοράς συντρέχει δε νόμιμη περίπτωση να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή η απόφαση που θα εκδοθεί .


ΕΠΕΙΔΗ ρητά επιφυλάσσομαι να αναζητήσω οιοδήποτε έτερο ποσό που ενδεχομένως θα απαιτηθεί για πρόσθετα νοσήλια σε περίπτωση υστερογενούς βλάβης της υγείας μου ή άλλων επιπλοκών εξ αιτίας της βλάβης της υγείας μου από τον κορονοϊό.

ΕΠΕΙΔΗ υφίστατσι αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των παραλείψεων των υπευθύνων του Κινεζικού Δημοσίου και των βλαπτικών για την υγεία μου συνεπειών από αυτές.

ΕΠΕΙΔΗ από την παράνομη ενέργεια (παράλειψη) των κινεζικών δημόσιων αρχών να λάβουν όλα τα απαραίτητα από το ΠΟΥ μέτρα για την εξάπλωση και διάδοση του ιού καθώς και από το αναντίρρητο πέρα για πέρα αληθές γεγονός της αναιτιολόγητης καθυστέρησης ενημέρωσης του υπόλοιπου κόσμου για τον κορονοϊό, αλλά και σκοπούμενης και συστηματικής αποσιώπησης της έκτασης της υγειονομικής καταστροφής που υπέστηκαν σχεδόν όλες οι χώρες του πλανήτη και οι κάτοικοί τους, μεταξύ των οποίων και οι κάτοικοι της Ελλάδας, υπέστην τις ακόλουθες βλαπτικές συνέπειες στην υγεία μου γεγονός για το οποίο δικαιούμαι κατά το Νόμο να αξιώση χρηματική ικανοποίηση ποσού ……………για την αποκατάσταση της ηθικής μου βλάβης .



ΕΠΕΙΔΗ η παρούσα αγωγή μου είναι νόμιμη , βάσιμη κα αληθής .


Για όλους αυτούς τους λόγους και όσους νόμιμα  επιφυλάσσομαι να προσθέσω, επιφυλασσόμενος και παντός άλλου δικαιώματός μου .




Να γίνει δεκτή η παρούσα αγωγή μου .


Να υποχρεωθεί το Δημόσιο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας για τις στο ιστορικό αναφερόμενες αιτίες να μου καταβάλει το ποσό των Ευρώ με τον νόμιμο τόκο από της επομένης του τραυματισμού μου (10 Ιανουαρίου 2005) άλλως και όλως επικουρικώς από της νομίμου επιδόσεως της παρούσης, μέχρις εξοφλήσεως .


-Να κηρυχθεί η εκδοθησόμενη απόφαση προσωρινά εκτελεστή.


-Να καταδικασθεί το εναγόμενο Δημόσιο της Λαικής Δημοκρατίας της Κίνας στην πλήρη Δικαστική μου δαπάνη .



_______ …………….. 202_

Ο Πληρεξούσιος Δικηγόρος


No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.