Το Στίγμα: Πώς ΟΛΠ, COSCO και ΥΠΕΝ έριξαν στο βυθό του Σαρωνικού εκατοντάδες χιλιάδες τόνους αποβλήτων

Πηγή: Reporters United
της Μυρτώ Μπούτση

Την άνοιξη του 2020, μέσα στην πρώτη καραντίνα, ο κινεζικός ΟΛΠ πέταξε στον Σαρωνικό ρυπασμένα με βαρέα μέταλλα απόβλητα, συνεχίζοντας μια πρακτική που είχε ξεκινήσει ο κρατικός ΟΛΠ πριν από μερικά χρόνια. Κατόπιν εορτής, το υπουργείο Περιβάλλοντος επανεξετάζει την άδεια που το ίδιο έδωσε, αλλά αρνείται να διερευνήσει τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.

Τις ανησυχίες των Πειραιωτών είχε πυροδοτήσει ο τρόπος με τον οποίο έγινε βυθοκόρηση του λιμανιού για λογαριασμό του ΟΛΠ, με άλλα λόγια η εκβάθυνση του λιμανιού προκειμένου να μπουν τα θεμέλια του νέου έργου. Οι φορτηγίδες πήραν τα προϊόντα της βυθοκόρησης, τις λάσπες δηλαδή από τον πυθμένα της εξωτερικής πλευράς του λιμενοβραχίονα της ακτής Θεμιστοκλέους του Πειραιά, εκεί όπου κατακάθονται σε βάθος χρόνου όλα τα ρυπασμένα απόβλητα του πειραϊκού βυθού, και τα έριξαν χύδην σε θαλάσσια περιοχή στα ανοιχτά του Σαρωνικού κόλπου. Πρόκειται, όπως όλα δείχνουν, για το μεγαλύτερο μέρος μιας ποσότητας συνολικά 293.000 κυβικών μέτρων (με βάση την άδεια απόρριψης του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά) με ιδιαιτέρως υψηλές συγκεντρώσεις σε βαρέα μέταλλα.

Το γεωγραφικό στίγμα της περιοχής της απόρριψης βρίσκεται μεταξύ Σαλαμίνας, Αίγινας και των Φλεβών, των μικρών νησιών απέναντι από την ακτή της Βουλιαγμένης. Στην ίδια, δηλαδή, θαλάσσια έκταση όπου αλωνίζουν τα αλιευτικά σκάφη, που προμηθεύουν με ψάρια και οστρακοειδή τις ψαραγορές των νησιών και της Αθήνας.

Υδράργυρος, μόλυβδος, νικέλιο, κάδμιο, αρσενικό

Κύκλοι του υπουργείου υποστήριξαν πως η επιλογή αυτής της μεθοδολογίας, που βασίζεται σε απόφαση του Συμβουλίου της ΕΕ (2003/33/ΕΚ). Η συγκεκριμένη απόφαση του Συμβουλίου της ΕΕ καθορίζει σαφή όρια μεταξύ αδρανών, μη επικίνδυνων και επικίνδυνων αποβλήτων. Όμως αφορά στην υγειονομική ταφή των αποβλήτων, και όχι στην απόρριψή τους στη θάλασσα. Το να καθοριστεί αν ένα απόβλητο είναι επικίνδυνο ή όχι αλλάζει, όπως είναι προφανές, ριζικά τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η διαχείρισή του.

Ο βιοχημικός Βασίλειος Τσελέντης, καθηγητής Θαλασσίου Περιβάλλοντος και επικεφαλής του Εργαστηρίου Θαλάσσιων προχώρησε σε σύγκριση των τιμών στην Περαϊκή με πρότυπα άλλων κρατών, διαπίστωσε υπερβάσεις στην περιεκτικότητα των βυθοκορημάτων σε χρώμιο, νικέλιο, ψευδάργυρο, αρσενικό, κάδμιο, υδράργυρο και μόλυβδο.

Για τους κινδύνους για την αλιεία στην περιοχή, είχε προειδοποιήσει από το Μάιο 2020 ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ιχθυολόγων Δημοσίου. Με βάση τα όσα είχε αναφέρει, στην ευρύτερη περιοχή Πειραιά και Νήσων ασκούν επαγγελματικά την αλιεία περίπου 750 σκάφη παράκτιας και μέσης αλιείας ενώ έχει την έδρα της η Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου, λειτουργούν 20 μονάδες υδατοκαλλιέργειας και εδρεύουν 16 επιχειρήσεις εμπορίας και μεταποίησης αλιευτικών προϊόντων. Όλο αυτό το πλήθος των επαγγελματιών τροφοδοτεί με αλιεύματα όχι μόνο την Αττική, αλλά και περιφέρειες στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Ο μέσος όρος περιεκτικότητας των δειγμάτων σε υδράργυρο, για παράδειγμα, είναι 6 mg/kg (χιλιόγραμμα ανά κιλό), με κατώτατη τιμή ασφαλείας το 0,13. Όπως εξηγεί ο καθηγητής Λεοτσινίδης, «υπάρχει περίπτωση να υπεισέλθουν στην τροφική αλυσίδα. Εκεί, από τον ένα κρίκο στον άλλο υπάρχει βιοσυσσώρευση, η συγκέντρωση της τοξικής ουσίας μπορεί να αυξηθεί από 10 ως και 1.000.000 φορές.

Κανείς δεν απαντά για την ποσότητα που απορρίφθηκε στο Σαρωνικό

Πηγή του Υπουργείου Περιβάλλοντος είπε στο Reporters United πως όταν σταμάτησαν τα έργα τον Ιούνιο, η τεχνική εταιρεία είχε ήδη απορρίψει περίπου το 70% των βυθοκορημάτων του έργου.

Υστερόγραφο: Ένα λάθος στην μετάφραση

Το 2000, όταν εκδόθηκε ο Ευρωπαϊκός Κατάλογος Αποβλήτων  η μετάφρασή του προκειμένου να ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία απέδωσε λανθασμένα τους δύο κωδικούς που αναφέρονταν στα βυθοκορήματα, τους ΕΚΑ 17.05.05 και 17.05.06, ως «μπάζα εκσκαφών».

Αυτό το μικρό λάθος είχε ως αποτέλεσμα τα βυθοκορήματα να μην θεωρούνται απόβλητα. Το αποτέλεσμα είναι να καταστρατηγείται συστηματικά η ευρωπαϊκή οδηγία 2008/98 η οποία προβλέπει ότι η διάθεση στη θάλασσα πρέπει να είναι η τελευταία σε προτεραιότητα επιλογή των αρχών. Η  αναντιστοιχία μεταξύ μετάφρασης και πρωτότυπου μπορεί να διαφοροποιήσει κατά 2,5 εκατομμύρια τόνους (κατ’ έτος) τα απόβλητα που παράγονται. 

 

Δείτε ολόκληρο το άρθρο εδώ:  https://www.reportersunited.gr/6677/cosco-apovlita/?fbclid=IwAR0jw2aXQpEYSV8P8lTfjhVyH__p5wNL1j5b0q41-14hLN1wp7TCwe8qRG4

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.