H ουκρανική κρίση εκ των ένδον

 

 

Ο J.-C. Emmenegger είναι δεινός Ελβετός δημοσιογράφος και ιστορικός. Την 03-04.06.2015, έλαβε συνέντευξη εκ του πρώην αναπληρωτού αρχιεισαγγελέως της Ουκρανίας και καθηγητού πανεπιστημίου Renat Kuzmin, σε χώρα της Ανατολικής Ευρώπης, όπου ο τελευταίος κατέφυγε, εκ τολμηρών αποκαλύψεών του εις βάρος σημαινόντων πολιτικών προσώπων της Ουκρανίας. Κατά την εν λόγω συνέντευξη, απεκαλύφθησαν μεταξύ άλλων τα εξής («J.-C. Emmenegger – «Renat Kuzmin: J’en sais assez pour risquer la mort»):

«To Φθινόπωρο του 2013, εγκαταλείψατε τα καθήκοντά σας ως πρώτου αναπληρωτού αρχιεισαγγελέως της Ουκρανίας, που διατηρούσατε από του 2010. Γιατι;

 

Την 04.10.2013, παραιτήθην των εισαγγελικών μου καθηκόντων, δια να πολιτευθώ. Κατ’αρχήν, ήθελα να μετάσχω στον πραγματικό εκδημοκρατισμό της Ουκρανίας. Έτσι, υπήρξα υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που επρόκειτο να λάβουν χώρα την Άνοιξη του 2014. Η εκστρατεία μου ξεκίνησε το Φθινόπωρο του 2013. Κατόπιν εξεδηλώθησαν τα έκτροπα της Πλατείας Maïdan, εν συνεχεία, δε, ο πόλεμος νοτιοανατολικώς της Ουκρανίας. Αντελήφθην αμέσως, ότι η εν λόγω κρίση θα εξαπλούτο σ’ολόκληρη την Ουκρανία, συνεπαίρνουσα πάσα την Ευρώπη, σημαίνουσα την έναρξη ενός Γ΄Π.Π. Ως άνθρωπος του νόμου, δεν ήμουν σε θέση ν’ασκήσω επιρροή προς αποτροπή της ανωτέρω εξελίξεως. Τούτου ένεκα, απεφάσισα να ενασχοληθώ μετά της πολιτικής. Σκοπός μου ήταν να θέσω τέρμα στον πόλεμο και την τυχόν γενίκευσή του.

 

(…)

 

Οι ουκρανικές Αρχές επαναλαμβάνουν, ότι τη βοηθεία χωρών της Δύσεως και του Ν.Α.Τ.Ο. αμύνονται κατά εχθροπραξιών διεξαγομένων υπό της Ρωσίας. Τί γνώμης είσθε;

 

Δεν είναι έτσι. (…)  Η άσκηση εξουσίας στην Ουκρανία δεν είναι ανεξάρτητη. (…) Η Ουκρανική Κρίση αφορά στην πραγματικότητα σύγκρουση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτείων και της Ρωσίας.

 

(…)

 

Τί ρόλο παίζει η Ρωσία στην ουκρανική κρίση;

 

Σπουδαίο. Ωστόσο, ο ρόλος της αποτελεί συνέπεια του πολέμου που εξαπέλυσε η ιδία η ουκρανική Κυβέρνηση. Κατηγορείται σήμερα η Ρωσία πως παρέχει στήριξη στους αμύντορες [της ακεραιότητος] της Ανατολικής Ουκρανίας. Όμως, λησμονείται, ότι η ουκρανική Κυβέρνηση έριψε τις πρώτες βολές [και δη] κατά αμάχων στην εν λόγω περιοχή, εξαπολύουσα την Αεροπορία και τα Τεθωρακισμένα της, βομβαρδίζοντα πληθυσμό βαθιά ριζωμένο στην ιστορία της Ρωσίας [κατά συνέντευξη που έλαβε ο Ελβετός πολιτικός και δημοσιογράφος Guy Mettan από τον ηγέτη της Δημοκρατίας του Ντονέτσκ, Denis Pouchiline, διαρκούσης της τελευταίας 10ετίας (2014-2024), τα τέκνα μας δεν εγνώρισαν άλλον κόσμο από τον πόλεμο: Donbass: “Nos enfants n’ont pas connu d’autre monde que la guerre”, Arretsurinfo.ch). Φαντασθείτε ο Τύπος του 19ου αιώνος να διεφήμιζε, ότι η ρωσική Αυτοκρατορία εισέβαλε στην Γαλλία, το 1814, αποσιωπών πως ο Ναπολέων Βοναπάρτης λάνσαρε πρώτος την εκστρατεία του κατά της Ρωσίας, το 1812. Έτσι παρουσιάζονται και τα γεγονότα σήμερα.

 

Ναι, αλλά η Ρωσία προσήρτησε την Κριμαία προτού η ουκρανική Κυβέρνηση αποστείλει στρατεύματα νοτίως της Ουκρανίας. Η ανάμειξη αυτή της Ρωσίας δεν είναι η αιτία επιδεινώσεως της καταστάσεως;

 

Όχι. Το δημοψήφισμα περί αυτοδιαθέσεως [16.03.2014], κατόπιν του οποίου έλαβε χώρα η πρόσδεση της αυτονόμου Δημοκρατίας της Κριμαίας στην Ρωσική Ομοσπονδία, έως και τα δημοψηφίσματα περί αυτοδιαθέσεως των Δημοκρατιών των Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ [23-27.09.2022], αποτελούν συνέπειες μίας και μόνον αρχεγόνου αιτίας.

 

Ποία, κατά την άποψή σας, η αιτία της ουκρανικής κρίσεως;

 

Η παραβίαση του Συντάγματος της Ουκρανίας από του πραξικοπήματος της 22ας Φεβρουαρίου του 2014.

 

Είσθε ειδήμων υπηρετών τον νόμο. Πράγματι πρόκειται περί πραξικοπήματος η 22α Φεβρουαρίου του 2014;

 

Πως άλλως μπορεί να κατονομασθεί; (…).

 

Ο δυτικός Τύπος κάνει μάλλον λόγο περί «ανατροπής του καθεστώτος δια της οδού της Νομοθετικής» (Le Monde, 23.02.2014), (…).

 

Από νομικής απόψεως, είναι αδύνατον η αλλαγή καθεστώτος, το 2014, να εκληφθεί ως νόμιμη. Το Σύνταγμα της Ουκρανίας (Constitution of Ukraine, 2010) προβλέπει τέσσερις (4) περιπτώσεις περί αντικαταστάσεως εν ενεργεία Προέδρου, κατά τρόπο κατηγορηματικό και σαφή, στις διατάξεις των άρθρων 108, 109, 110 και 111. Οι εν λόγω διατάξεις δεν ερμηνεύονται τη βουλήσει ενός εκάστου. Το συμβάν της 22ας Φεβρουαρίου του 2014 δεν ανταποκρίνεται σε ουδεμία εκ των ανωτέρω συνταγματικών διατάξεων, (…). Το Κοινοβούλιο της χώρας ισχυρίσθη ψευδώς, ότι ο τότε πρόεδρος Viktor Ianoukovitch τάχα παρητήθη των προεδρικών του καθηκόντων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, δυστυχώς, ημύνθη της παρανόμου αυτής αλλαγής καθεστώτος.

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν προσβλέπει στην επίλυση της κρίσεως δια της εφαρμογής των Συμφωνιών της Γενεύης και του Μινσκ;

 

Οι εν λόγω Συμφωνίες επικεντρούνται επί των συνεπειών, (…)  όχι επί των (απωτέρων) αιτών του πολέμου. (…) Ένας, ωστόσο, είναι ο (καταλυτικής) τρόπος μετριάσεως του πολέμου˙ και αυτός είναι η αποδοχή, ότι η αιτία του πολέμου έγκειται στην παραβίαση του Συντάγματος της Ουκρανίας, την 22α Φεβρουαρίου του 2014.

 

Διαφορετικά;

 

Διαφορετικά, είναι πιθανό ο πόλεμος να εξαπλωθεί και σ’άλλες περιοχές ανά την Ευρώπη. Δυστυχώς, όλα δείχνουν, ότι η κλιμάκωση συνεχίζεται.

 

Και πώς κρίνετε ότι η κατάσταση μπορεί να θεραπευθεί;

 

Ό,τι συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία, είναι εκτός του νομικού πλαισίου του Συντάγματος. Από της 22ας Φεβρουαρίου του 2014, πάψαμε να θεωρούμεθα Κράτος Δικαίου. Η κατάσταση πρέπει να επανέλθει εντός πλαισίου νομιμότητος.

 

Πώς μπορεί να επιτευχθεί η «επάνοδος στην νομιμότητα»;

 

Διαρκούσης της προεδρικής μου καμπάνιας, κατέθεσα διάφορες προτάσεις εθνικής συμφιλιώσεως. Κατ’αρχήν, προέτεινα μηχανισμό καταπαύσεως του πυρός και επανόδου στην τάξη τους Συντάγματος. Περαιτέρω, προέτεινα θεσμικές μεταρρυθμίσεις περί την ευρωπαϊκή ασφάλεια, δοθέντος πως τα σχετικά πρότυπα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και του Οργανισμού περί την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη (Ο.Α.Σ.Ε.), είναι -το τονίζω- παρωχημένα, μη επιτρέποντα πλέον εγγυήσεις δια την ειρήνη παγκοσμίως. (…) Έτσι παρεβιάσθησαν οι ανωτέρω διατάξεις  και εγένετο πόλεμος. (…).

 

Θα ήθελα να μάς εξηγήσετε πλέον σαφώς, πώς η κατάσταση επεδεινώθη και οι ουκρανικές Αρχές εξαπέλυσαν πόλεμο κατά του Ντονμπάς, από του 2014;

 

Φρονώ, ότι τα πρόσωπα τ’αναρριχηθέντα στην εξουσία είχαν υπολογίσει να συμπαρασύρουν στον πόλεμο και την Ευρώπη. Όπερ και εσυνέβη. (…) Σήμερα, [η Ευρωπαϊκή Ένωση] ευρίσκεται εν αμηχανία (…).

 

Τί πιστεύετε πως θα συμβεί καθ’ον χρόνον η ουκρανική Κυβέρνηση εμμένει στην στάση της αυτή;

 

Οι ουκρανικές Αρχές θα συνεχίσουν να ψεύδονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση περί των αληθινών τους προθέσεων.(…) Υπ’όψιν, όσο οι ευρωπαϊκές χώρες ενδίδουν (…), τόσο θ’αυξάνονται και τα προβλήματα (…).

 

Τα προβλήματα;

 

Τί θα πράξει η Ευρωπαϊκή Ένωση εάν ο πόλεμος διευρυνθεί και η ροή των Ουκρανών προσφύγων προς Ρωσία απλωθεί προς Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία κ.ο.κ.; Η σύρραξη εξαπλούται και οι μετακινήσεις πληθυσμών θ’αριθμούν εκατομμύρια ατόμων. Έτερο ζήτημα, η τρομοκρατία (…) Στην [Βόρειο] Μακεδονία, αρχές Μαΐου (2015), τρομοκρατική ομάς, κατευθυνομένη υπό του γειτονικού Κοσσυφοπεδίου, επετέθη σε Αστυνομικό Τμήμα βορείως, προκαλούσα πλείονες νεκρούς και τραυματίες (…). Είναι και αυτό συνέπεια της ελλιπούς ευρωπαϊκής ασφαλείας. Τί προτιμά η Ευρώπη; Να συγκλίνει προς καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους, το οποίον και επεκτείνεται σε διακύβευσή της ή να τρώει τις σάρκες της, (…) σε στήριξη ενός διεφθαρμένου κατεστημένου στην Ουκρανία; Επί το απλούστερο: Οι ακτιβιστές του Ντονέτσκ είναι πλέον επικίνδυνοι των αγωνιστών του Ισλαμικού Κράτους;

 

Συμφέρει την Ουκρανία να προκαλέσει παγκόσμιο πόλεμο ή ν’αποσταθεροποιήσει κρισίμως έκρυθμες περιοχές ανά την Ευρώπη (…);

 

(…) Οι κυβερνώντες σήμερα αποκομίζουν πολλά κέρδη εκ των πολέμων. (…) Τα δισεκατομμύρια των Δολαρίων που εισρέουν στην χώρα δια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Δ.Ν.Τ.) δεν διαχειρίζονται ορθά. Μέρος των κονδυλίων τούτων καταλήγει στις τσέπες των Αρχών. (…) Όταν ο Ποροσένκο εκέρδισε τις προεδρικές εκλογές, τον Μάιο του 2014, υπεσχέθη να σταματήσει εντός ημερών τον μόλις εκραγέντα πόλεμο στο Ντονμπάς. Υπεσχέθη επίσης όπως θέσει τέρμα στις δραστηριότητές του ως ολιγάρχου. Εν τέλει, απεδείχθη, ότι ο κ. Ποροσένκο δεν επιθυμούσε την ειρήνη δια την Ουκρανία. Οι πράξεις του δεν ανταποκρίνονται στις δηλώσεις του. Αντιθέτως, επηύξησε τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες χάρις στις ευκαιρίες που παρέσχε ο πόλεμος.(…) Οι δε Ευρωπαίοι ηγέτες κάμνουν τα στραβά μάτια. (…) Γνωρίζατε, ότι ο Πέτρο Ποροσένκο είναι κάτοχος της ουκρανικής ναυπηγοκατασκευαστικής και εταιρείας αμυντικού εξοπλισμού «Leninskaya Kuznitsa» (…), η οποία κατασκευάζει εκτοξευτές βομβίδων, πωλούμενων στον ουκρανικό Στρατό; Επομένως, όσο ο πόλεμος διαρκεί, τόσο ο Ουκρανός πρόεδρος θα πωλεί πολεμικό υλικό, πλουτίζων προσωπικώς. Είναι ηλίου φαεινότερο, στα όμματα οιασδήποτε δικαιοδοσίας, ότι ευρισκόμεθα προ συγκρούσεως συμφερόντων [(…) Δια μέσου της εταιρείας αυτής, ο Πέτρο Ποροσένκο εξαπελύθη και στην κατασκευή 10 πολεμικών πλοίων, παραδοτέων στην Ουκρανία έως το 2017 – Ο εν λόγω σύνδεσμος, ενεργός έως το 2015, όταν καθαρογράφετο η παρούσα συνέντευξη, φέρεται πλέον απενεργοποιημένος].

 

(…)

 

Πως η Ουκρανία θα εξέλθει του αδιεξόδου;

 

Δεν θα εξέλθει μόνη, (…). Ως προείπα, πρόκειται περί της ασφαλείας και της ειρήνης πάσης της ευρωπαϊκής ηπείρου, περιλαμβανομένης της Ρωσίας. Μέχρις στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση εστήριζε το παράνομο καθεστώς του Κιέβου. (…) Ωστόσο, έχει την υποχρέωση να ξεκαθαρίσει την θέση της και αναλάβει τις ευθύνες της. (…) Είναι εφικτό στην Ελβετία να καταφθάσει ομάς δραστών και ξαποστείλει τον ηγέτη της βιαίως, δια των όπλων; Και μπορεί τέτοια ομάς να υφαρπάξει την εξουσία της χώρας με τις ευχές των άλλων κρατών; Υπό τέτοιες συνθήκες, δεν θα ήταν ορθό αντίθετη ομάς να έχει το δικαίωμα να εκφράσει διάφορη άποψη, διεκδικούσα την αυτοδιάθεσή και απόσχισή της, προς αυτονόμησή της του λοιπού της Ελβετίας;

 

Φρονείτε, ότι μία πολύγλωσση, πολυπολιτισμική Ουκρανία είναι εφικτή;

 

Το πλέον βιώσιμο μοντέλο που προτείνω δια την Ουκρανία είναι το ελβετικό. Η χώρα σας μπορεί και λειτουργεί επί αιώνες με τέσσερεις (4) γλώσσες, διατηρούσα και την ουδετερότητά της, όπερ της επιτρέπει ν’αποφεύγει συμμαχίες εν’όψει πολέμων (…)! (…).

 

(…)

 

Τί αναμένετε εκ των Συμφωνιών του Μινσκ;

 

Όσες Συμφωνίες του Μινσκ και της Γενεύης και αν συναφθούν, όσον η πυροδοτήσασα την κρίση αιτία δεν έχει προσδιορισθεί και καταστεί αποδεκτή υφ’όλων των Μερών, τέτοιες συμφωνίες θα είναι άνευ αποτελέσματος. Και η αιτία αυτή είναι η παραβίαση του Συντάγματος της Ουκρανίας κατά το ένοπλο πραξικόπημα της 22ας Φεβρουαρίου του 2014».

 

Εν κατακλείδι, ούτε οι υιοθετηθείσες υπό του Ο.Η.Ε. από 12.02.2015 Συμφωνίες του Μινσκ απέβησαν σεβαστές (Unanimously adopting Resolution 2202/2015), ούτε η Ελβετία ετίμησε την ουδετερότητά της (Συνέντευξη του Guy Mettan: La neutralité suisse en question, Odysee.com, ενότης 14:00), ούτε και οι προτάσεις της Ρωσίας, περί επιλύσεως της Κρίσεως, λαμβάνονται υπ’όψιν, κρίνοντες εκ της προσεχούς συνόδου κορυφής, τον Ιούνιο ε.ε., στην Ελβετία, περί ειρηνευτικής επιλύσεως της Ουκρανικής Κρίσεως, όπου, όχι μόνον η Ρωσία δεν εκλήθη να μετάσχει, αλλά και στην μέχρι τούδε ημερησία διάταξη αυτής, η πρεσβεύουσα πρόταση φέρεται να είναι η «φόρμουλα Ζελένσκι».

 

Κατά τα λοιπά, έτερος δικαστικός λειτουργός, ο Πολωνός Tomasz Szmydt, επίσης αυτομόλησε, στην Λευκορωσία, σε διαμαρτυρία κατά της ένεκα των Η.Π.Α. πολεμοχαρούς χώρας του (A Polish judge defected to Belarus to protest his country’s US-backed warmongering policies, Substack.com), o Βέλγος αντιστράτηγος ε.α. και πρώην διοικητής του βελγικού Στρατού Marc Thys, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου περί της εξαντλήσεως του στοκ όπλων και πολεμοφοδίων της Ε.Ε. (Europe’s arms production is in deep shit, says Belgian ex-general, Politico), ενώ, κατά πηγές, οι νεκρολογίες Ουκρανών τις 3 τελευταίες ημέρες του Απριλίου ε.ε. εκτιμώνται σε 1.341, το δε σύνολο των αναγγελιών θανάτου σε 457.000 (Whisper of the Front), μη λαμβανομένων υπ’όψιν των αναρίθμητων αγνοουμένων και ακρωτηριασθέντων. Σφαγή για το τίποτε…

 

Εν Αθήναις τη 9η Μαΐου 2024.

 

Παναγιώτης Α. Ζολώτας

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.