Επειδή πολλοί με ρωτούν για τη συμφωνία τμηματικής οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου:
Το κείμενο της συμφωνίας δίνει μόνο τις συντεταγμένες της οριοθετικής γραμμής των δύο ΑΟΖ. Τι δεν δίνει; Δεν δίνει τις συντεταγμένες των σημείων βάσης με τα οποία καθορίστηκε η ανωτέρω ΑΟΖ. Τα σημεία βάσης είναι η αφετηρία από όπου ξεκινά/μετριέται μια ΑΟΖ. Τα σημεία βάσης δεν έχουν μεγάλη σημασία για την Αίγυπτο, διότι όλα τα δικά της σημεία βρίσκονται στην ηπειρωτική ακτογραμμή της. Απλό και εύληπτο, όπως επισημαίνει ο πρώην ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς. Είναι, όμως, κρίσιμο μέγεθος για την ελληνική πλευρά. Και αυτό γιατί η ελληνική πλευρά έπρεπε με τα σημεία βάσης να καθορίσει και την επήρεια του κάθε νησιού της.
Η συμφωνία για την ΑΟΖ με την Αίγυπτο φαίνεται να μην συμπεριλαμβάνει δυτικά το Γαϊδουρονήσι (ή Χρυσή) του νομού Λασιθίου. Περαιτέρω δίνει περιορισμένη επήρεια σε μεγάλα ελληνικά νησιά όπως είναι η Ρόδος, η Κάρπαθος, ακόμα και η Κρήτη. Τέλος, δεν δίνει καθόλου επήρεια στα νησιά νότια της Κρήτης, όπως το Κουφονήσι, που όμως έχει αυτοτελή οικονομική ζωή.
Η συμφωνία που υπογράψαμε είναι πολύ καλή ΜΟΝΟ αν κριθεί στο πλαίσιο της παρούσας διένεξης με την Τουρκία του Erdoğan και ήταν απαραίτητη (με δεδομένη την άσχημη κατάσταση στην οποία αφήσαμε εδώ και δεκαετίες να έρθουν τα πράγματα), αλλά εμπεριέχει και αρκετά σημεία που υπό προϋποθέσεις μπορεί να είναι προβληματικά για το μέλλον.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος από τη συμφωνία είναι να θεωρήσουμε ότι «τελειώσαμε» με το πρόβλημα και δήθεν «αποτρέψαμε» την Τουρκία από να αμφισβητεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Τέλος, προσοχή: η προσφυγή στη Χάγη μπορεί να φέρει ένα μη επιθυμητό αποτέλεσμα για την Ελλάδα, από το οποίο δεν θα μπορούμε μετά να ξεφύγουμε. Ας παραμείνει η εκκρεμότητα με την Τουρκία, ιδίως ανατολικά του 28ου. Δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα αναγνωριστεί πλήρης επήρεια στο Καστελλόριζο, ιδιαίτερα μετά από την παραίτηση της Ελλάδας από την επήρεια της νήσου Κουφονήσι νότια της Κρήτης.
Πιο σημαντικό όμως είναι πλέον το εξής:
Οι αποτελεσματικές διπλωματικές κινήσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη στον Έβρο την άνοιξη, στην Ανατολική Μεσόγειο τις προηγούμενες εβδομάδες, και τώρα με τη προχθεσινή συμφωνία με την Αίγυπτο, δείχνουν ότι πλέον η Τουρκία έχει σοβαρό κίνητρο για αποσταθεροποίηση της εσωτερικής κατάστασης στην Ελλάδα. Χωρίς μέτρα περιορισμού της κίνησης των μη κοινοτικών αλλοδαπών στην επικράτεια αυτό θα ήταν εύκολο.
Συμπερασματικά:
(1) πρέπει να ενισχύσουμε το ναυτικό και την αεροπορία μας, παρά το υψηλό δημοσιονομικό κόστος.
(2) πρέπει να προχωρήσουμε σε στρατιωτική συμμαχία – σύμπραξη με το Ισραήλ. Δυστυχώς αυτό θα έχει συνέπειες στη σχέση μας με τα αραβικά κράτη της περιοχής (πλην Αιγύπτου) καθώς το Ισραήλ απαιτεί να αναγνωρίσουμε διπλωματικά την Ιερουσαλήμ ως την πρωτεύουσα του.
(3) πρέπει να μετεγκατασταθεί άμεσα μοίρα αεροσκαφών F-16 στον αερολιμένα «Ανδρέας Παπανδρέου» της Πάφου στην Κύπρο.
(4) πρέπει να εκμεταλλευτούμε την υπέροχη μας στα υποβρύχια (με τα κλάσης 214 Πιπίνος και Παπανικολής) και να καταστήσουμε σαφές πως θα βυθίσουμε το Oruc Reis αν επιχειρήσει σεισμικές έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Σωτήριος Μανωλκίδης
Δικηγόρος, Δ.Ν.
