Κείμενο Ομιλίας της κ. Μαριάνθη Καφετζή στα Ελληνικά:
Για όσους δεν με γνωρίζετε, ονομάζομαι Μαριάνθη Καφετζή είμαι Οικονομολόγος και ήμουν υποψήφια βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στον Βόρειο Τομέα στις τελευταίες εκλογές.
Παράλληλα, είμαι μέλος του Ελληνικού Παραρτήματος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος των ΗΠΑ και θα παρουσιάσω το πόρισμα του γεωστρατηγικού του κέντρου ερευνών EastMed Strategic Studies Institute το οποίο σήμερα ενώπιόν σας εκπροσωπώ και στο οποίο έχω συνεισφέρει για το θέμα που θα περιληπτικά θα σας περιγράψω σήμερα και που έχει τίτλο: «Οι γεωπολιτικές συνέπειες του κλεισίματος των στενών του Χορμούζ μετά την εφαρμογή του σχεδίου De-Hormuzification- μια αυτοκαταστροφική απειλή».
Όπως σας περιέγραψε ο προηγούμενος ομιλητής, το προτεινόμενο σχέδιο από εμάς είναι να εκτραπεί μέρος ή ακόμα και όλη η παραγωγή χωρών όπως τα Εμιράτα, το Μπαχρέιν, η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ και το Ιράκ προς τον ασφαλή λιμένα που θα δημιουργηθεί στο βόρειο Σινά και που θα αποτελεί κέντρο μεταφόρτωση αργού και αερίου προς την Δύση.
Λίγο επί των πραγματικών δεδομένων. Αυτήν την στιγμή καθημερινά μεταφέρονται περίπου 17,4 εκατομμύρια βαρέλια αργό πετρέλαιο και παράγωγα. Αυτό αντιπροσωπεύει περίπου το 30% της παγκόσμιας παραγωγής, ένας αριθμός που σαν ποσοστό έχει πέσει δραματικά από αυτά των τελευταίων δεκαετιών μιας και οι ΗΠΑ έχουν πλέον την αδιαμφισβήτητη υπεροχή της μεγαλύτερης παραγωγού πετρελαϊκών προϊόντων και αερίου με περίπου το 58% της παγκόσμιας παραγωγής.
Πάραυτα, η πιθανή αποστέρηση ενός τέτοιου ποσοστού και όγκου υδρογονανθράκων σαφώς θα είχε μια αρνητική επίδραση στις διεθνείς τιμές, ιδίως αν ο αποκλεισμός των στενών είχε μεγάλη διάρκεια, λόγου χάρη 5-8 μήνες και οι ΗΠΑ εξαντλούσαν τα στρατηγικά τους αποθέματα για την σταθεροποίηση των διεθνών τιμών.
Στα πρόσφατα γεγονότα του κόλπου με τις επιθέσεις κατά πετρελαιοφόρων από τις «γνωστές- άγνωστες» δυνάμεις, αλλά και από την επίθεση με drones στα διυλιστήρια της Σαουδικής Αραβίας, διαπιστώσαμε ότι οι ταχύτατες κινήσεις των ΗΠΑ για αποδέσμευση στρατηγικών αποθεμάτων σχεδόν εξουδετέρωσαν κάθε αυξητική τάση των τιμών του αργού και αδρανοποίησαν αυτό το δήθεν όπλο του κράτους του Ιράν.
Τι όμως θα μπορούσε να συμβεί εάν η κατάσταση εκεί εκτραχύνετο και αποφάσιζε το Ιράν να κλείσει οριστικά ή έστω για μεγάλο χρονικό διάστημα τα στενά, κάτι που θεωρητικά δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο, δεδομένης της μεγάλης στρατιωτικής ισχύος του Ιράν την οποία αδιάκοπα ενισχύουν οι Ρωσία και Κίνα;
Εάν εφαρμόζονταν το De-Hormuzification Project δηλαδή η σταδιακή μεταφορά ενεργειακών πόρων μέσω Σινά, η επιρροή του κλεισίματος θα ήταν αντίστροφη αναλογικά με την δυνατότητα των Εμιράτων, του Μπαχρέιν, της Σαουδικής Αραβίας, Κουβέιτ και Ιράκ.
Αυτό σημαίνει, ότι όσο περισσότερους ενεργειακούς πόρους θα μπορούσαν να εξάγουν μέσω της νέας ενεργειακής τους αρτηρίας προς το Σινά, τόσο λιγότερα στρατηγικά αποθέματα θα χρειαζόταν να ρευστοποιούν οι ΗΠΑ καθημερινώς, έτσι ώστε ακόμα και ένα κλείσιμο των στενών επί μήνες θα καθιστούσε την παγκόσμια ενεργειακή αγορά ασφαλή.
Η ζημία σε αυτές τις χώρες θα είναι επίσης αντιστρόφως ανάλογη με την μεταφορική τους ικανότητα ενεργειακών πόρων διά ξηράς μέσω Σινά. Όσο μεγαλύτερες ποσότητες έχουν την ικανότητα να στέλνουν απευθείας από Μεσόγειο, τόσο λιγότερη ζημία θα έχουν, εφόσον φυσικά χτιστούν αυτοί οι αγωγοί, κάτι που είναι φτηνό και γρήγορο, απλά απαιτεί την συμμετοχή τουλάχιστον της Σαουδικής Αραβίας – που είναι μάλιστα και η χώρα που θα επλήτεττο το μέγιστο από μία τόσο αρνητική εξέλιξη.
Επί του κόστους των αγωγών αρκεί μόνον να αναφέρω ότι δεν διέρχονται από ορεινές ή κατοικημένες περιοχές, ελάχιστο είναι το τμήμα το υποθαλάσσιο, άρα το χαμηλότερο κόστος που υπάρχει για τέτοιο έργο, άρα και αντίστοιχα ο χαμηλότερος χρόνος παράδοσής του.
Όμως το κύριο που θα πρέπει να δούμε είναι το ότι όποιος τολμήσει να κλείσει τα στενά θα υποστεί την συνέπεια της αλαζονείας του. Το ίδιο το Ιράν θα απωλέσει το 70% της παραγωγής του που φορτώνεται βορείως των στενών του Χορμούζ, ακόμα δε και τα λιμάνια του νοτίως του Χορμούζ θα τύγχαναν του στόχου ναυτικού αποκλεισμού από τις πληττόμενες δυνάμεις.
Ίδια τύχη θα είχε και το Κατάρ, ο σιωπηλός σύμμαχός του στην περιοχή και ο κύριος χρηματοδότης των τζιχαντιστικών κινημάτων σε μέση Ανατολή και όχι μόνο. Το κύριο όμως θα ήταν ότι ο κύριος χαμένος της υπόθεσης θα ήταν η ίδια η Κίνα που συνεχώς υποκινεί, στηρίζει και χρηματοδοτεί το θεοκρατικό καθεστώς των Μουλάδων, μια Κίνα που υποφέρει από μέγιστη ενεργοπενία, που ακόμα και αν είχε την δυνατότητα να προμηθευτεί υδρογονάνθρακες από άλλες πηγές (Αλγερία, Βενεζουέλα) θα υποχρεωθεί λόγω μεταφορικών, αλλά και λόγω ελλείψεως προσφοράς να καταβάλει υπέρογκο τίμημα για τα ενεργειακά αυτά αγαθά, ένα επιπλέον τίμημα που θα επιβαρύνει τις παραγωγικές της δομές και το κόστος των εξαγώγιμων αγαθών της.
Με την λύση της απεξάρτησης από τα στενά του Χορμούζ που προτείνουμε ως Κόμμα, κερδίζουμε τα εξής:
Α) φτηνότερο κόστος μεταφοράς ενεργειακών αγαθών στην Δύση
Β) ακριβότερο στους υποκινητές της τυχόν ανάφλεξης της Μέσης Ανατολής
Και κυρίως καθιστούμε ως απειλή άνευ περιεχομένου το τυχόν κλείσιμο των Στενών,
Τελειώνοντας δε αναφέρω, ότι ο ρόλος της Ελλάδας, αλλά και του Ισραήλ ως εγγυητές της ενεργειακής Ασφάλειας της μέσης Ανατολής, μας καθιστά από παρίες της Ευρώπης σε κρατούντες όπως και στην Αρχαία Ελλάδα κυριολεκτικά τα κλειδιά της Ηπείρου αυτής και όχι το αντίστροφο.
Σας ευχαριστώ.
Κείμενο Ομιλίας της κ. Μαριάνθη Καφετζή στα Αγγλικά:
BLOCKING OF HORMUZ STRAITS: IMPACT AFTER THE IMPLEMENTATION OF “DE-HORMUZIFICATION” PROJECT
For those of you who don’t know me, my name is Marianthi Kafetzi, I am an Economist and I in our recent national elections I was a parliamentary candidate in the North sector of Attica, under the party of New Democracy.
I am also a Member of the Greek Chapter of the US Republican Party, and will be presenting the summary findings of our EAST-MED Institute of Strategic Studies which I represent before you today, in a topic to which I have also contributed, titled: “Geopolitical consequences of the potential blocking of the Hormuz Straights, after the implementation of the “De-Hormuzification Plan” – Iran’s Self-Destructing Threat.”
As the previous speaker has outlined, The Republican Party’s proposal is that a significant portion (even all) of the Hydrocarbons produced in many Arabian Gulf countries like UAE, Bahrein, Saudi Arabia, Kuwait and Iraq should be diverted to a new safe port / terminal to be constructed in North Sinai, which will operate as the new center of Natural Gas and Crude Oil loadings, directed to Occidental destinations.
Commenting actual facts: Currently, the average daily transport of Crude Oil and Petroleum products via the Hormuz Straights, is approximately 17.4 million barrels.
This represents approximately 30% of the Global Production, which is a figure much lower than it used to be during the last decades. The reason is that now the United States are the undisputed leader in the production of Crude Oil and Natural Gas, contributing approximately 58% of the combined global energy production.
Even so, potentially losing the current Gulf’s production contribution, will have a dramatic impact in international market prices. Especially if the closing of the straits continues for a long duration, for example 5 or 8 months, by which time the United States would probably have significantly diminished its Strategic Oil Reserves, in its effort to stabilize the Commodity’s price.
In the recent events of the Gulf, namely the attack against Oil Tankers from the “known-Unknown entities”, as well as the drone attack against the Saudi Arabia refinery, we have seen that the rapid reaction of the United States in the release oil quantities from its Strategic Reserves, almost fully cancelled out the commodity price increases, thus neutralizing this so called “Weapon” of the Iranian State. What would happen though if the situation there spins out of control and Iran decides to permanently -or for a very long duration- block the Hormuz Straits?
This in theory is not especially difficult, given the strong Military Power of Iran, which has been decisively and consistently strengthened by Russia and China?
IF we will have implemented the “De-Hormuzification plan”, that is the (at least partial) transport of Energy through Sinai region, the effects of the closing of the Straits will be reversely proportionate to the new pipeline’s contributing countries capacity, to export through this new route! The more Energy quantities they could export through the Sinai route, the less USA Strategic Reserves Quantities would need to be depleted on a daily basis. In this respect, even the long term closure of the Straits can be handled in a way to maintain International Commodity Market stability.
In parallel, the losses of the new route/pipeline contributing countries would also be reversely proportionate to their capacity to transport& export their Energy production via land, through Sinai. The more quantities they are able to send directly to the Mediterranean, the less losses they will have.
Of course this assumes that these pipelines are built, which is an economic and quick process and requires that Saudi Arabia at the least participates – who are also the country that will be impacted the most from such a development. As to the construction cost of the pipeline, I should just need to mention that it is not running through mountainous or residential areas, while its underwater section is small.
All these parameters imply the lowest cost for such construction works and also the shortest time to construct it.
However, a major point that we must emphasize, is that WHOEVER dares to block the straits, will reap the consequences of his arrogance.
Iran itself will lose 70% of its daily production, which is currently loaded north of the Straits of Hormuz, even their quantities loaded at its ports south of Hormuz, will become targets for a nautical exclusion from the opposing countries. Qatar, Iran’s “silent partner” in the region and often accused as a financier of Jihad movements in the M. East (and beyond), will have a similar fate in this scenario.
Another major consequence though, is that China will be the big loser in this scenario. China, who constantly instigates, supports and indirectly through oil purchases, finances the Theocratic Mullah-regime, and is dependent on Energy imports. In this scenario, even if China could replace their Energy shortages by buying from other sources such as Algeria or Venezuela, it will end up paying a steep price for its Hydrocarbons due to very long sea travel and the partial shortage in the global supply. This substantial incremental cost will burden its production structure and the resulting cost of its exported goods.
Under the “De-Hormuzification plan” and the resulting “Global
Detoxification” from the “Hormuz Straits”, we stand to benefit the following:
A) A Cheaper transport cost for the West’s Energy Supply and,
B) A High cost to all contributing instigators of a potential upset in the Middle East.
Above all, the H.C. Republican Party’s plan neutralizes this constant Threat, into a threat without substance!
Concluding, I would like to mention that the new role of Greece -and of Israel- as Guarantor of the Energy Security in the Eastern Mediterranean (including the Middle East), resets us from a European “Pariah” to its “Gatekeeper”. Like in ancient Greece, we are literally “holding the keys” of the continent and not the opposite.
Thank you for your attention!