Από την συντακτική ομάδα του Eastmed
Ήταν Νοέμβριος του 2009, όταν Ο Μπαράκ Ομπάμα εμφανίστηκε στο κομψό Main Concert Hall του Suntory Hall και παρουσίασε τον εαυτό του ως «τον πρώτο πρόεδρο της Αμερικής στον Ειρηνικό».
Η στρατηγική του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα για την Ανατολική Ασία (2009–2017) αντιπροσώπευε μια σημαντική αλλαγή στην εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Μετατόπισε το επίκεντρο της χώρας από τη Μέση Ανατολή/Ευρωπαϊκή ήπειρο και άρχισε να επενδύει σε μεγάλο βαθμό σε χώρες της Ανατολικής Ασίας , μερικές από τις οποίες βρίσκονται πολύ κοντά στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Πρόσθετη έμφαση δόθηκε στην περιοχή με την περιφερειακή στρατηγική της κυβέρνησης Ομπάμα “Pivot to East Asia” του 2012, της οποίας οι βασικοί τομείς δράσης είναι: “ενίσχυση των διμερών συμμαχιών ασφάλειας, εμβάθυνση των εργασιακών μας σχέσεων με αναδυόμενες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας. με περιφερειακά πολυμερή θεσμικά όργανα · επέκταση εμπορίου και επενδύσεων · σφυρηλάτηση μιας ευρείας στρατιωτικής παρουσίας · και προώθηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ».
Από το 2011 που ο Πρόεδρος Ομπάμα ανακοίνωσε το Pivot, την “επανεξισορρόπηση” στην Ασία-Ειρηνικό, το κύριο ερώτημα ήταν “Γιατί (και πώς) ο Πρόεδρος Ομπάμα υιοθετεί (και εφαρμόζει) τον άξονα στην πολιτική της Ασίας το 2011;” Η πιθανή απάντηση είναι «Ο Πρόεδρος Ομπάμα με την πολιτική αναπροσαρμογής ή περιστροφής προς την Ασία “pivot” ήθελε να αποτρέψει την ηγεμονία της Κίνας στην Ανατολική Ασία’.
Μια έκθεση του Ινστιτούτου Μπρούκινς αναφέρει ότι οι αντιδράσεις στη στρατηγική περιστροφής ήταν ανάμεικτες, καθώς «διαφορετικά ασιατικά κράτη ανταποκρίθηκαν στην αμερικανική πολιτική με διαφορετικούς τρόπους». *
Η πραγματικότητα είναι ότι ο άξονας ήταν μια αποτυχία που προκάλεσε σοβαρές αρνητικές παρενέργειες σε άλλα μέρη του κόσμου.
Ο άξονας βασίστηκε σε μια σειρά εσφαλμένων υποθέσεων, και συγκεκριμένα: Ότι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ είχε παραμελήσει προηγουμένως την Ασία -Ειρηνικό, ότι η αυξανόμενη σημασία της Ασίας στην παγκόσμια οικονομία απαιτούσε εκχώρηση περισσότερων στρατιωτικών πόρων στην περιοχή και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούσαν αντέξουν να αποσυρθούν από τη Μέση Ανατολή και άλλες περιοχές. Ακολουθώντας την προσέγγιση που έκανε, η κυβέρνηση Ομπάμα κατάφερε να κάνει τις εντάσεις στην Ασία-Ειρηνικό χειρότερες, ενώ επέτρεψε επίσης στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη να πέσουν σε ακόμη βαθύτερο χάος από πριν.
Ο άξονας δεν κατάφερε να επιτύχει τους βασικούς του στόχους στην Ασία, ενώ η απροσεξία βοήθησε να επιδεινωθούν τα πράγματα στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Ο άξονας προς την Ασία απέτυχε σε όλα τα μέτωπα. Δεδομένης της σημασίας της Ασίας-Ειρηνικού, αυτή η αποτυχία είναι πιθανό να θεωρηθεί ως το μεγαλύτερο λάθος του Προέδρου Ομπάμα στην εξωτερική πολιτική.
Σημειώνουμε μάλιστα ότι η η μετάβαση στην Νέα Γεωπολιτική Τάξη πραγμάτων συνοδεύτηκε και από την εγκατάλειψη παραδοσιακών συμμάχων των ΗΠΑ στην περιοχή όπως η Ταιβάν, οι Φιλιππίνες, ακόμα και η Αυστραλία.
Μιά σειρά λαθών που η σημερινή διοίκηση του προέδρου Biden, ολοκλήρωσε με την αποχώρηση των δυνάμεων από το Αφγανιστάν. Ο Biden δεν είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για την αποτυχία της Δύσης στο Αφγανιστάν, αλλά είναι ο μόνος υπόλογος για το αναξιοπρεπές και χαοτικό τέλος αυτής της αποστολής.
Η διοίκηση των Obama Biden έχει μέχρι τώρα καταγράψει στο παθητικό της εκτός από την Αραβική άνοιξη, την αποσταθεροποίηση στην Ανατολική Μεσόγειο και τον Εμφύλιο πόλεμο στην Συρία, υπογράφει και την πιο ταπεινωτική ήττα των ΗΠΑ με τον στρατιωτικό θρίαμβο των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν.
Μία χώρα που δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι περιβάλλεται από την Κίνα, τις δύο τέως Σοβιετικές Δημοκρατίες Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν, το Πακιστάν (στενός σύμμαχος της Τουρκίας) και προς Δυσμάς το Ιράν. Μία χώρα που σήμερα ελέγχεται και πάλι από τους Ταλιμπάν, για δεύτερη φορά και στην οποία σήμερα η Αλ Κάιντα και τα πρακλάδια της θα οργανώνει εκ νέου στρατόπεδα εκπαίδευσης ΜΑΖΊ με χιλιάδες ξένους μαχητές από διάφορες τρομοκρατικές ομάδες.
Αυτός ο κόσμος από εχθές 15 Αυγούστου 2021 δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής
Πηγές:
Journal of World Sociopolitical Studies,
American Journal of Chinese Studies,
Brooking Institute *(Αριστερό Κέντρο Στρατηγικών Μελετών στις ΗΠΑ)
politico.com,
thediplomat.com